Proces o zadośćuczynienie za niewłaściwą opiekę medyczną i nieodpowiednie warunki osadzenia w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności

W dniu 30 stycznia 2020r., godz. 13.00, s. II Sąd Apelacyjny rozpozna apelację powoda w sprawie dotyczącej zadośćuczynienia za niewłaściwą opiekę medyczną oraz nieodpowiednie warunki osadzenia w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności (sygn. akt II ACa 537/19.

Powód domagał się z tego tytułu kwoty 100.000 zł od Skarbu Państwa. Wskazał, że podczas pobytu w 2015r. w jednostce penitencjarnej miał bóle żołądka, wymioty, biegunki oraz napady kolki wątrobowej, a lekarz zbagatelizował jego objawy i podawał mu leki przeciwbólowe, które mu nie pomagały. Nie zrobiono mu wówczas stosownych badań, w tym badania USG. Zdaniem powoda, były to pierwsze objawy, że ma kamienie w woreczku żółciowym, które zostały u niego zdiagnozowane w 2017r. Obecnie jest za późno na jakiekolwiek leczenie poza wycięciem całego woreczka. Zdaniem powoda, gdyby wcześniej więzienna służba zdrowia zastosowała odpowiednie leczenie, kamienie nie powiększyłyby się do takich rozmiarów jak obecnie i nie byłoby konieczności usunięcia woreczka żółciowego, co oznacza dla powoda konieczność przestrzegania restrykcyjnej diety i zażywania leków.

Ponadto powód wskazał, że doszło do naruszenia dóbr osobistych z uwagi na przebywanie powoda w celach nie wypełniających normatywu powierzchniowego przewidzianego w przepisach (brak intymności, z uwagi dłuższy czas przeludnienia pomiędzy więźniami dochodziło do napięć i konfliktów, co pogarszało jego stan psychiczny, skutki tego przeludnienia miały upokarzający wpływ na jego osobę).

Po przeprowadzeniu przewodu sądowego Sąd Okręgowy uznał, że powód nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń przedstawionych w pozwie i w toku postępowania. Materiał dowodowy zebrany w sprawie nie pozwala bowiem na przyjęcie, że na skutek działań podejmowanych przez zakład karny doszło do wyrządzenia powodowi jakiejkolwiek krzywdy.

Przede wszystkim, dowody zebrane w sprawie nie pozwalają na przyjęcie, że powód w zakładzie karnym nie był leczony lub był leczony w sposób niewłaściwy. Stan zdrowia powoda w trakcie odbywania kary był dobry, a leczenie stosowane przez personel medyczny prowadzone było prawidłowo. Czasu powstania kamicy żółciowej u powoda nie da się precyzyjnie ustalić, kamienie tworzą się latami i trudno powiedzieć kiedy powstały. Zaś brak jego zgody na wykonanie badań podstawowych wpłynął z całą pewnością na opóźnione rozpoznanie kamicy.

Odnosząc się natomiast to twierdzeń powoda dotyczących naruszenia jego dóbr osobistych na skutek nieodpowiednich warunków odbywania kary pozbawienia wolności to stwierdzić należy, że powód przebywał w celach, które spełniały normatyw powierzchniowy przewidziany w ustawie. Ponadto dyskomfort spowodowany pobytem w warunkach izolacji nie może stanowić podstawy do sformułowania tezy, że doszło do naruszenia dóbr osobistych. Do naruszenia dóbr osobistych dochodzi jedynie wówczas, gdy cierpienie i upokorzenie, jakiego doznaje pozbawiony wolności przekraczają nieunikniony element cierpienia wpisanego w karę pozbawienia wolności. O naruszeniu dobra osobistego w postaci uchybienia godności osadzonego w zakładzie karnym nie można mówić w przypadku pewnych uciążliwości lub niedogodności związanych z pobytem w takim zakładzie, polegających na niższym od oczekiwanego standardzie celi czy urządzeń sanitarnych, bowiem dla wielu ludzi nie odbywających kary pozbawienia wolności warunki mieszkaniowe bywają często równie trudne.

Z tych powodów powództwo zostało oddalone w całości.

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Czytaj więcej....