Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na 19 lutego 2026 r. o godz. 09:00 s. IV rozprawę w sprawie  apelacji od wyroku dotyczącego odszkodowania i zadośćuczynienia za niewątpliwie niesłuszne zatrzymanie na podstawie art. 552 § 4 k.p.k.

Sprawa dotyczy roszczeń trzech wnioskodawczyń, które domagały się od Skarbu Państwa odszkodowania i zadośćuczynienia za zatrzymanie dokonane przez funkcjonariuszy Straży Granicznej w maju 2023 r. Wnioskodawczynie podnosiły, że zatrzymanie było niezasadne, a sposób jego przeprowadzenia naruszał ich prawa i godność.

Jak ustalił Sąd I instancji, w dniu 27 maja 2023 r. około godziny 18.00 kobiety przebywały w lesie w okolicach miejscowości Białowieża, w rejonie pasa granicznego. Zostały zatrzymane przez funkcjonariuszy Straży Granicznej z powodu przebywania w strefie objętej zakazem oraz w związku z podejrzeniem uszkodzenia zapory granicznej. W trakcie zatrzymania zastosowano wobec nich środki przymusu bezpośredniego – założono kajdanki, użyto siły fizycznej, a dwie z kobiet zostały uderzone. Wobec zatrzymanych kierowano również niestosowne komentarze, a następnie siłą umieszczono je w pojeździe służbowym. Kobiety przewieziono do placówki Straży Granicznej w Białowieży, a następnego dnia do placówki w Narewce. Nie miały zapewnionego kontaktu z prawnikiem, a jednej z nich – będącej obywatelką Republiki Federalnej Niemiec – nie zapewniono możliwości skorzystania z pomocy tłumacza. W czasie zatrzymania nie otrzymały pełnowartościowych posiłków. Zostały zwolnione 28 maja 2023 r. W późniejszym czasie postępowanie dotyczące zarzutu uszkodzenia zapory granicznej zostało umorzone, podobnie jak postępowanie w sprawie o wykroczenie polegające na przebywaniu w rejonie pasa drogi granicznej. W związku z przeżyciami towarzyszącymi zatrzymaniu jedna z wnioskodawczyń korzystała z pomocy psychologicznej.

Wyrokiem wydanym na podstawie art. 552 § 4 k.p.k. Sąd I instancji zasądził od Skarbu Państwa na rzecz jednej z kobiet kwotę 2.400 złotych tytułem odszkodowania oraz 10.000 złotych tytułem zadośćuczynienia, a na rzecz dwóch pozostałych po 10.000 złotych tytułem zadośćuczynienia, wraz z ustawowymi odsetkami od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. W pozostałym zakresie wnioski zostały oddalone. Wnioskodawczynie domagały się wyższego zadośćuczynienia, jednak Sąd uznał, że przyznane kwoty  stanowią odpowiednią rekompensatę za doznaną krzywdę.