24 września 2026 r. przed Sądem Apelacyjnym w Białymstoku odbyła się rozprawa apelacyjna w sprawie II AKa 172/26, dotyczącej zabójstwa, do którego doszło 23 stycznia 2024 r. w Ostrowi Mazowieckiej. Oskarżonym jest obecnie 35-letni mężczyzna, który wyrokiem Sądu I instancji został skazany na 18 lat pozbawienia wolności za zabójstwo ojca. Z ustaleń przyjętych w zaskarżonym wyroku wynika, że w dniu zdarzenia oskarżony zaatakował ojca w mieszkaniu. Wielokrotnie uderzał go w głowę i twarz twardym, tępym przedmiotem, a następnie z dużą siłą uciskał okolice klatki piersiowej i brzucha. Pokrzywdzony doznał rozległych obrażeń, przede wszystkim głowy i szyi, ale również klatki piersiowej oraz jamy brzusznej. Jak wynikało z opinii biegłego patomorfologa, na głowie pokrzywdzonego stwierdzono m.in. liczne rany, podbiegnięcia krwawe, złamania kości i inne obrażenia. Biegły wskazał na około dziesięć silnych uderzeń. Dodatkowo doszło do złamań żeber oraz obrażeń narządów wewnętrznych, w tym wątroby i śledziony. Obrażenia skutkowały masywnym krwotokiem i wstrząsem krwotocznym, prowadząc ostatecznie do śmierci mężczyzny. Sąd Okręgowy uznał, że sposób działania oskarżonego, w szczególności liczba i siła zadanych ciosów, ich umiejscowienie oraz rozległość obrażeń, świadczyły o działaniu z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia. W ocenie Sądu nie był to przypadkowy skutek zastosowanej przemocy. Znaczenie miało również to, że część uderzeń miała zostać zadana z dużą siłą, prawdopodobnie w sytuacji, gdy pokrzywdzony znajdował się już na podłodze. Oskarżony nie przyznawał, że zamierzał zabić ojca. Sąd nie podzielił jednak tego stanowiska, wskazując, że rzeczywisty zamiar sprawcy może być ustalany nie tylko na podstawie jego deklaracji, ale także na podstawie sposobu działania, użytej siły, liczby ciosów oraz rodzaju i rozległości spowodowanych obrażeń. W toku postępowania oceniano również stan psychiczny oskarżonego w chwili czynu. Biegli stwierdzili, że znajdował się on w stanie zwykłego upojenia alkoholowego. Nie stwierdzili natomiast podstaw do przyjęcia, że działał w stanie silnego wzburzenia usprawiedliwionego okolicznościami ani że jego poczytalność była ograniczona w rozumieniu art. 31 k.k. Wymierzając karę 18 lat pozbawienia wolności, Sąd I instancji uwzględnił wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu oraz winy oskarżonego. Jako okoliczność obciążającą wskazał również jego wcześniejszą wielokrotną karalność, w tym za przestępstwo przeciwko życiu i zdrowiu. Oprócz kary pozbawienia wolności Sąd orzekł terapię uzależnień oraz podanie wyroku do publicznej wiadomości poprzez jego wywieszenie na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta przez okres trzech miesięcy. Od tego wyroku apelację wniósł obrońca oskarżonego. Podczas rozprawy apelacyjnej obrońca podtrzymał wniesioną apelację. Po rozpoznaniu sprawy Sąd Apelacyjny odroczył wydanie wyroku. Ogłoszenie orzeczenia wyznaczono na 25 września 2026 r. o godz. 13:40, w sali IV.