Rzecznik Prasowy - SSA Halina Czaban
tel. 85 743 07 21
e-mail: rzecznik_prasowy@bialystok.sa.gov.pl
pok. 212A
- Wprowadzono
- Poprawiono
Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na dzień 27 sierpnia 2026 r. o godz. 10:00 w sali nr IV rozprawę apelacyjną w sprawie dotyczącej zabójstwa, do którego doszło 17 lutego 2021 r. w Reszlu.
Sprawa dotyczy odpowiedzialności karnej kobiety oskarżonej o zabójstwo męża w budynku jednorodzinnym na terenie Reszla. Postępowanie odwoławcze ma szczególny charakter, ponieważ sprawa jest ponownie rozpoznawana po uchyleniu wyroku uniewinniającego i przekazaniu jej do ponownego rozpoznania przez Sąd Okręgowy w Olsztynie.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy w Olsztynie ustalił, że oskarżona działała z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia pokrzywdzonego. Zgodnie z ustaleniami wyroku zadała mu liczne uderzenia tępym lub tępokrawędzistym narzędziem w głowę, powodując rozległe obrażenia, a następnie trzykrotnie ugodziła go nożem w szyję i klatkę piersiową. W następstwie doznanych obrażeń, w tym ran penetrujących serce, pokrzywdzony zmarł.
Wyrokiem wydanym w sprawie II K 158/25 Sąd Okręgowy w Olsztynie uznał oskarżoną za winną popełnienia zarzucanego jej czynu z art. 148 § 1 k.k. i wymierzył jej karę 15 lat pozbawienia wolności.
Apelacje od wyroku wnieśli zarówno obrońcy oskarżonej, jak i prokurator.
- Wprowadzono
- Poprawiono
Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na dzień 26 sierpnia 2026 o godz. 09:00 w sali IV rozprawę apelacyjną w sprawie oskarżonego o spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, którego następstwem była śmierć pokrzywdzonego na skutek pobicia wspólnie i w porozumieniu z ustalonym nieletnim..
Sprawa dotyczy zdarzenia, do którego doszło w nocy z 25 na 26 lipca 2025 r. w miejscowości położonej na terenie gminy Lubomino w województwie warmińsko-mazurskim.
W toku postępowania przed Sądem Okręgowym w Olsztynie (II K 173/25) ustalono, że oskarżony wraz z nieletnim wielokrotnie kopał pokrzywdzonego po całym ciele. W wyniku tego działania pokrzywdzony doznał rozległych obrażeń obejmujących między innymi obustronną odmę opłucnową, liczne złamania żeber, złamanie wyrostka kolczystego kręgu piersiowego, pęknięcie śledziony z krwawieniem do jamy brzusznej oraz inne obrażenia tkanek miękkich. Obrażenia te stanowiły ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu. Sąd przyjął, że oskarżony działał z zamiarem ewentualnym spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Pomimo udzielonej pokrzywdzonemu pomocy medycznej, następstwem odniesionych obrażeń była jego śmierć, która nastąpiła 3 listopada 2025 r.
W konsekwencji Sąd I instancji uznał oskarżonego za winnego popełnienia przestępstwa z art. 156 § 3 k.k., tj. spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, którego następstwem była śmierć pokrzywdzonego. Za popełniony czyn wymierzył mu karę 8 lat pozbawienia wolności. Jednocześnie orzeczono środek kompensacyjny w postaci obowiązku zapłaty 50.000 złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę na rzecz osoby uprawnionej.
Apelację od wyroku wniosła obrońca oskarżonego.
- Wprowadzono
- Poprawiono
Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na dzień 27 sierpnia 2026 r. o godz. 11:30 w sali nr IV rozprawę apelacyjną w sprawie dotyczącej spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu podczas zdarzenia, do którego doszło w nocy z 16 na 17 sierpnia 2024 r. w miejscowości Koplany w województwie podlaskim poprzez zadanie ciosów nożem w okolice klatki piersiowej i brzucha podczas wzajemnej szarpaniny. W wyniku odniesionych obrażeń pokrzywdzony doznał między innymi uszkodzenia wątroby, które spowodowało chorobę realnie zagrażającą jego życiu.
Jak ustalił Sąd Okręgowy w Białymstoku (II K 23/25), do zdarzenia doszło podczas ogniska zorganizowanego w pobliżu remizy Ochotniczej Straży Pożarnej w Koplanach. Uczestnicy spotkania spożywali alkohol. W pewnym momencie pomiędzy dwoma mężczyznami doszło do konfliktu, który początkowo został zażegnany przez pozostałych uczestników. Następnie obaj wyszli z altany, gdzie doszło do kolejnej konfrontacji. Po uderzeniu jednego z nich i wzajemnej szarpaninie przewrócili się na ziemię. W trakcie tego zajścia oskarżony trzykrotnie ugodził pokrzywdzonego nożem, powodując rany kłute okolicy przedsercowej i brzucha. Pokrzywdzony po powrocie do altany zauważył krwawienie z ran i udał się do szpitala, gdzie przeszedł operację, ratującą życie.
Sąd I instancji uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego czynu z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. i wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności. Ponadto orzekł obowiązek zapłaty na rzecz pokrzywdzonego zadośćuczynienia w kwocie 10 000 złotych.
Apelacje od wyroku złożyli obrońca oskarżonego oraz pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego.
- Wprowadzono
- Poprawiono
Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na dzień 21 sierpnia 2026 r. o godz. 12:00 w sali nr IV rozprawę apelacyjną w sprawie dotyczącej wyłudzenia podatku od towarów i usług (VAT), posługiwania się nierzetelną dokumentacją księgową oraz przestępstw i przestępstw skarbowych związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Sprawa dotyczy odpowiedzialności karnej działającego na terenie Białegostoku przedsiębiorcy oskarżonego o udział w procederze polegającym na wykorzystywaniu nierzetelnych faktur VAT, wystawianiu dokumentów poświadczających nieprawdę oraz składaniu niezgodnych z rzeczywistością deklaracji podatkowych.
Sąd Okręgowy w Białymstoku ustalił, że w latach 2014–2016 oskarżony, prowadząc działalność gospodarczą, działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i uczynił z przestępczej działalności stałe źródło dochodu. Z ustaleń sądu wynika, że posługiwał się fakturami dokumentującymi fikcyjne transakcje zakupu towarów, wystawiał faktury dotyczące nieistniejącej sprzedaży, a także sporządzał dokumenty związane z systemem zwrotu podatku podróżnym, poświadczając w nich nieprawdę. Na podstawie tych dokumentów składane były deklaracje VAT zawierające niezgodne z rzeczywistością dane, co doprowadziło do nienależnej wypłaty zwrotów podatku w kwocie ponad 3,5 mln zł oraz usiłowania uzyskania kolejnych środków. Sąd uznał również, że oskarżony składał nierzetelne deklaracje podatkowe i prowadził nierzetelną dokumentację księgową, narażając Skarb Państwa na uszczuplenie należności podatkowych w znacznej wysokości.
Sąd I instancji uznał oskarżonego za winnego zarzucanych mu czynów. Orzekł karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 250 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 200 zł. Ponadto zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz Skarbu Państwa kwoty 3 503 787 złotych.
Apelacje od wyroku złożyli obrońca oskarżonego oraz prokurator.
- Wprowadzono
- Poprawiono
Sąd Apelacyjny w Białymstoku w dniu 14 lipca 2026 roku o godz. 11:30 w sali nr IV rozpozna sprawę dotyczącą przestępstw przeciwko mieniu oraz przestępstw korupcyjnych związanych z pełnioną funkcją.
Przedmiot postępowania dotyczy działania kobiety zajmującej kierownicze stanowisko w szpitalu w Sejnach, oskarżonej o liczne przestępstwa popełniane na przestrzeni kilku lat. Zarzuty obejmowały między innymi oszustwa, przywłaszczenie znacznych kwot pieniędzy powierzonych przez pokrzywdzonych, przyjmowanie korzyści majątkowych i osobistych w związku z pełnieniem funkcji publicznej, płatną protekcję oraz podżeganie do składania fałszywych zeznań.
Sąd I instancji ustalił, że oskarżona wykorzystywała zajmowane stanowisko oraz zależność służbową i zaufanie osób pozostających z nią w relacjach zawodowych lub prywatnych. Według ustaleń sądu nakłaniała pokrzywdzonych do udzielania pożyczek, przekazywania pieniędzy oraz innych korzyści majątkowych i osobistych, a także doprowadzała niektóre osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wprowadzenie ich w błąd lub wykorzystanie ich szczególnej sytuacji życiowej. Sąd uznał również, że część powierzonych oskarżonej środków finansowych została przez nią przywłaszczona i rozdysponowana bez wiedzy oraz zgody osób uprawnionych.
Sąd Okręgowy w Suwałkach uznał oskarżoną za winną zarzucanych jej czynów. Wymierzył jej karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wysokości 500 stawek dziennych po 80 złotych każda. Ponadto orzeczono czteroletni zakaz zajmowania stanowisk kierowniczych w organach i instytucjach państwowych i samorządowych oraz w określonych spółkach z udziałem Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, przepadek równowartości korzyści majątkowych uzyskanych z przestępstw, obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonych oraz podanie wyroku do publicznej wiadomości.
Apelacje od wyroku wnieśli prokurator oraz obrońcy oskarżonej.
- Wprowadzono
- Poprawiono
Sąd Apelacyjny w Białymstoku rozpoznał w dniu 9 lipca 2026 r. sprawę obywatela Kamerunu o udział w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się organizowaniem nielegalnego przekraczania granic Rzeczypospolitej Polskiej oraz państw Unii Europejskiej.
Postępowanie dotyczyło działalności prowadzonej przede wszystkim od sierpnia do października 2024 r. na terenie województw mazowieckiego i podlaskiego, obejmującej m.in. Warszawę, Białystok oraz miejscowości położone w rejonie granicy polsko-białoruskiej. Według ustaleń Sądu I instancji oskarżony uczestniczył w zorganizowanej grupie przestępczej specjalizującej się w organizowaniu nielegalnego przekraczania granicy przez cudzoziemców, którzy nie posiadali dokumentów uprawniających do wjazdu i pobytu na terytorium Polski oraz innych państw Unii Europejskiej. Działalność grupy obejmowała zarówno organizowanie nielegalnego przekroczenia granicy polsko-białoruskiej, jak również dalszy przerzut migrantów do Niemiec.
Sąd Okręgowy w Białymstoku ustalił, że rola oskarżonego nie ograniczała się do wykonywania pojedynczych czynności. Miał on odbierać migrantów przywożonych do Warszawy przez kierowców działających na zlecenie grupy, zapewniać im tymczasowe zakwaterowanie, wyżywienie i organizować dalszą podróż pociągami do Niemiec. Ustalono także, że rekrutował kierowców do przewozu cudzoziemców z rejonu granicy polsko-białoruskiej, przekazywał im dane geolokalizacyjne miejsc odbioru migrantów, koordynował wykonywanie przewozów oraz rozliczał ich wynagrodzenie.
Sąd I instancji przyjął, że oskarżony co najmniej dwudziestokrotnie uczestniczył w zorganizowaniu nielegalnego przekroczenia granicy dla co najmniej 80 cudzoziemców pochodzących m.in. z Kamerunu, Konga, Nigerii i Gwinei. W wyniku tej działalności miał osiągnąć korzyść majątkową wynoszącą co najmniej 60.000 złotych.
Ponadto Sąd uznał oskarżonego za winnego ułatwiania nielegalnego pobytu cudzoziemców na terytorium Polski poprzez zapewnianie im zakwaterowania, wyżywienia oraz pomocy w podejmowaniu działań zmierzających do zalegalizowania pobytu. Przypisano mu również posiadanie środków odurzających jako wypadek mniejszej wagi, posiadanie bez wymaganego zezwolenia broni gazowej wraz z amunicją, przywłaszczenie i posiadanie dokumentów tożsamości innych osób oraz zlecenie sporządzenia podrobionych kart pobytu dla cudzoziemców.
Za przypisane przestępstwa Sąd Okręgowy wymierzył oskarżonemu kary jednostkowe od 2 miesięcy do 2 lat pozbawienia wolności, orzekł dwa świadczenia pieniężne po 5.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej oraz przepadek korzyści majątkowej w wysokości 60.000 złotych. Stosując przepisy o karze łącznej wymierzył karę łączną 3 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności.
Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok w zaskarżonej części. Przedstawiając ustne motywy rozstrzygnięcia, Sędzia sprawozdawca wskazał, że spraw tego rodzaju nie można oceniać w oderwaniu od kontekstu podobnych postępowań prowadzonych na terenach przygranicznych. Podkreślił, że działalność oskarżonego miała niewątpliwie charakter wysoce zorganizowany. W ocenie Sądu brak było podstaw do indywidualnego rozpatrywania każdego z poszczególnych czynów w oderwaniu od całokształtu tej działalności.
Sędzia zwrócił uwagę na skrupulatność dokonanej przez Sąd Okręgowy oceny materiału dowodowego oraz zaaprobował rozważania dotyczące humanitarnego działania oskarżonego podczas transportu i jego stosunku do przewożonych migrantów. W całokształcie wszystkie okoliczności pozwoliły na uznanie za nietrafny argument apelacji prokurata dotyczący rażącej łagodności wymierzonej kary pozbawienia wolności. Apelacja obrońcy została oceniona jako oczywiście bezzasadna.
Wyrok jest prawomocny.