Rzecznik Prasowy - SSA Halina Czaban
tel. 85 743 07 21
e-mail: rzecznik_prasowy@bialystok.sa.gov.pl
pok. 212A
- Wprowadzono
- Poprawiono
Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na dzień 19 listopada 2026 r. godz. 11:30 s. IV rozprawę apelacyjną w sprawie usiłowania zabójstwa kobiety przez jej męża.
Do zdarzenia doszło 16 listopada 2024 r. w Zaściankach. Sąd I instancji ustalił, że małżonkowie od lat pozostawali w głębokim sporze, podsycanym wzajemnymi pretensjami, zazdrością i trudnymi doświadczeniami rodzinnymi. Bezpośrednio przed zdarzeniem kobieta zamierzała zgłosić na Policji zachowanie męża.
Podczas kolejnej kłótni mężczyzna popchnął żonę, a następnie sięgnął po nóż kuchenny. Kobieta wybiegła z domu, próbując uciec przed napastnikiem. Mężczyzna dogonił ją na osiedlowej drodze, przycisnął do ogrodzenia i zadał jej cztery ciosy nożem w plecy. Dopiero interwencja sąsiadów, którzy odciągnęli napastnika i obezwładnili go, przerwała atak.
Pokrzywdzona doznała czterech ran kłutych klatki piersiowej. Dwie z nich miały głębokość 11 i 12 centymetrów. Jedna sięgała opłucnej i spowodowała powierzchowne uszkodzenie płuca, druga przebiegała w bezpośrednim sąsiedztwie dużych naczyń krwionośnych. Jak wynikało z opinii biegłej medycyny sądowej, obrażenia mogły doprowadzić do śmierci kobiety.
Sąd I instancji nie podzielił stanowiska oskarżonego, który kwestionował zamiar pozbawienia żony życia. Cztery ciosy zadane nożem w okolice klatki piersiowej, uporczywe kontynuowanie ataku mimo zaklinowania ostrza w ciele ofiary oraz wypowiadane groźby pozwoliły sądowi przyjąć, że celem mężczyzny było zabójstwo. Do śmierci pokrzywdzonej nie doszło nie z powodu rezygnacji sprawcy, lecz dzięki interwencji sąsiadów i szybkiej pomocy udzielonej kobiecie.
Za usiłowanie zabójstwa, zakwalifikowane w zbiegu z przestępstwem spowodowania obrażeń ciała, oskarżony został skazany na karę 10 lat pozbawienia wolności. Sąd orzekł również na rzecz pokrzywdzonej 90.000 złotych zadośćuczynienia oraz 800 złotych częściowego odszkodowania.
W postępowaniu odwoławczym rozpoznana zostanie apelacja obrońcy.
- Wprowadzono
- Poprawiono
Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na dzień 24 listopada 2026 roku godz. 09:00 s. IV rozprawę w sprawie dotyczącej brutalnego pobicia mieszkańca Pisza, w wyniku którego pokrzywdzony doznał ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu.
Do zdarzenia doszło 15 listopada 2025 r. w jednym z mieszkań w Piszu. Oskarżonemu zarzucono, że wielokrotnie uderzał pokrzywdzonego pięściami i kopał go w głowę, powodując rozległe obrażenia czaszki i mózgu.
Jak ustalił sąd I instancji – Sąd Okręgowy w Olsztynie, do ataku doszło podczas spotkania w mieszkaniu, w którym przebywał pokrzywdzony wraz z innymi osobami. Początkowo wszyscy wspólnie spożywali alkohol. Między oskarżonym a pokrzywdzonym nie doszło do żadnego konfliktu w czasie poprzedzającym zachowanie przestępcze. Oskarżony nagle i bez wyraźnego powodu zaatakował siedzącego mężczyznę. Bił go z dużą siłą, również wtedy, gdy pokrzywdzony leżał już na podłodze i próbował jedynie osłaniać głowę. Reakcje pozostałych osób, które próbowały powstrzymać napastnika, nie przyniosły skutku.
Skala przemocy znalazła odzwierciedlenie w obrażeniach pokrzywdzonego. Doszło m.in. do licznych złamań kości twarzoczaszki, krwawienia wewnątrzczaszkowego i uszkodzenia mózgu. Obrażenia spowodowały niewydolność układu oddechowego i nerwowego, a stan pokrzywdzonego bezpośrednio zagrażał jego życiu. Po około miesiącu hospitalizacji i późniejszej rehabilitacji nie odzyskał on pełnej sprawności. Nadal wymaga stałej pomocy innych osób, nie jest zdolny do pracy i samodzielnego poruszania się, a także utracił widzenie w jednym oku.
Sąd I instancji uznał, że oskarżony działał umyślnie, chcąc spowodować ciężki uszczerbek na zdrowiu pokrzywdzonego. Podkreślono brutalność ataku, znaczną przewagę fizyczną sprawcy oraz brak jakiegokolwiek usprawiedliwionego powodu jego zachowania. Nie bez znaczenia pozostawało również to, że po zajściu oskarżony opuścił mieszkanie, pozostawiając ciężko rannego mężczyznę bez pomocy.
Za przestępstwo z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. sąd wymierzył oskarżonemu karę 10 lat pozbawienia wolności. Ponadto zobowiązał go do zapłaty na rzecz pokrzywdzonego 20.000 złotych tytułem częściowego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.
Apelację od wyroku wniósł obrońca oskarżonego.
- Wprowadzono
- Poprawiono
Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na dzień 19 listopada 2026 godz. 10:30, s. IV rozprawę apelacyjną w sprawie oskarżonego o zabójstwo popełnione z przekroczeniem granic obrony koniecznej.
Sprawa dotyczy zdarzenia, do którego doszło 10 maja 2025 r. w jednej z miejscowości w gminie Krzynowłoga Mała, w województwie mazowieckim. Z ustaleń Sądu Okręgowego w Ostrołęce wynika, że oskarżony przyjechał do pokrzywdzonego w odwiedziny. Ich relacje były przyjacielskie. Nie ustalono, aby tuż przed zdarzeniem zaistniał między nimi jakikolwiek konflikt. Wieczorem spożywali alkohol. Następnie obaj położyli się spać w pokoju zajmowanym przez pokrzywdzonego. W pewnym momencie oskarżony obudził się, gdyż pokrzywdzony zaczął zadawać mu uderzenia trzymanym w ręku śrubokrętem, raniąc go m.in. w lewe przedramię. Między mężczyznami doszło do szamotaniny. Oskarżony zdołał odebrać napastnikowi śrubokręt i w obronie własnej zaczął zadawać mu ciosy. Jak ustalił Sąd, uderzał na oślep, a pokrzywdzony próbował wyrywać mu narzędzie.
W wyniku tego działania pokrzywdzony doznał czternastu ran w obrębie twarzy i szyi. Jedna z nich doprowadziła do uszkodzenia naczyń kręgowych, a w konsekwencji do masywnego krwotoku i śmierci mężczyzny. Oskarżony również odniósł obrażenia, w tym ranę przedramienia i złamanie paliczka małego palca prawej ręki.
Sąd I instancji zmodyfikował opis czynu i jego kwalifikację prawną. Uznał, że oskarżony nie działał z bezpośrednim zamiarem pozbawienia życia, lecz przewidywał możliwość spowodowania śmierci pokrzywdzonego i godził się na jej nastąpienie. Jednocześnie przyjął, że oskarżony działał w warunkach przekroczenia granic obrony koniecznej. Podstawą takiej oceny było ustalenie, że to pokrzywdzony zainicjował bezprawny, bezpośredni atak, a oskarżony miał prawo się przed nim bronić. Nie oznaczało to jednak uprawnienia do stosowania dowolnych środków. W ocenie Sądu zadanie kilkunastu ciosów śrubokrętem, w tym w okolice szyi i twarzy, wykraczało poza sposób obrony konieczny do odparcia zamachu.
Przy wymiarze kary Sąd podkreślił, że reakcja oskarżonego była spontaniczna, nastąpiła w następstwie niespodziewanego ataku w czasie gdy spał, działał pod wpływem silnego stresu i emocji.
Ostatecznie Sąd uznał oskarżonego za winnego zabójstwa z zamiarem ewentualnym, popełnionego z przekroczeniem granic obrony koniecznej - co dawało podstawę do nadzwyczajnego złagodzenia kary i wymierzył karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Orzekł ponadto obowiązek zapłaty zadośćuczynienia na rzecz członków rodziny pokrzywdzonego. Sąd Apelacyjny rozpozna apelacje obrońców i pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych.
- Wprowadzono
- Poprawiono
Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na dzień 5 listopada 2026 roku o godz. 09:00 rozprawę apelacyjną w sprawie kobiety oskarżonej o przywłaszczenie pieniędzy oraz kradzież z włamaniem do sejfu.
Sprawa dotyczy trzech zarzutów związanych z dysponowaniem majątkiem w trakcie trwania małżeństwa. Według aktu oskarżenia kobieta miała w latach 2016–2020 wypłacić ze wspólnego rachunku bankowego w bankomatach 287 670 złotych, a w kwietniu 2020 r. przelać z jednego konta na inne własne konto i wypłacić ponad 100.000 złotych. Zarzucono jej również kradzież z włamaniem do sejfu, z którego miały zniknąć złoto i srebro inwestycyjne, gotówka w złotych oraz walutach obcych. Łączną wartość mienia wskazanego w tym zarzucie oszacowano na około 250.000 złotych. Do zdarzeń miało dojść w Wyszkowie na szkodę męża oskarżonej – oskarżyciela posiłkowego w sprawie.
Sąd Okręgowy w Ostrołęce uniewinnił oskarżoną od wszystkich zarzuconych jej czynów, z czym nie zgadza się oskarżyciel posiłkowy.
Apelację od wyroku wniósł pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego.
Oskarżyciel publiczny nie zaskarżył wyroku.
- Wprowadzono
- Poprawiono
Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na dzień 27 października 2026 godz. 10:30, s. IV rozprawę apelacyjną w sprawie dotyczącej oszustw związanych z zawieraniem przedwstępnych umów pożyczek. Sprawa dotyczy dwóch kobiet zatrudnionych jako doradczynie finansowe w spółce zajmującej się udzielaniem pożyczek. Zostały one skazane za doprowadzenie klientów do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wprowadzenie ich w błąd co do warunków uzyskania finansowania. Łączna wartość szkód przypisanych obu oskarżonym wyniosła ponad 968.000 złotych. Sąd Okręgowy w Białymstoku ustalił, że w latach 2008–2014, w Białymstoku, Łomży, Warszawie i Gdańsku, klientom przedstawiano warunki zawieranych umów w sposób wywołujący przekonanie, że wpłata opłaty przygotowawczej gwarantuje otrzymanie pożyczki bez konieczności ustanawiania dodatkowych zabezpieczeń. Nie informowano ich rzetelnie o rzeczywistych warunkach i terminach wypłaty środków ani o konieczności spełnienia dodatkowych wymogów. W przypadku jednej z oskarżonych szkoda wyniosła 203.400 złotych. W przypadku drugiej z nich pokrzywdzeni stracili łącznie 764.870 złotych. Według ustaleń sądu działania podejmowano w celu uzyskania korzyści majątkowych, a prowizje od wpłat klientów stanowiły źródło stałego dochodu. Obie oskarżone skazano na kary po roku i sześć miesięcy pozbawienia wolności, których wykonanie warunkowo zawieszono orzekając o okresie próby, grzywnie, zakazach prowadzenia działalności i wykonywania zawodu związanego z udzielaniem pożyczek, a także o obowiązku częściowego naprawienia szkody na rzecz łącznie 298 pokrzywdzonych. Apelacje od wyroku wnieśli obrońcy oskarżonych.
- Wprowadzono
- Poprawiono
Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na dzień 27 października 2026 roku godz. 12:00 s. IV rozprawę apelacyjną w sprawie dwojga oskarżonych, których dotyczy wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie w sprawie udzielania narkotyków, w tym osobom małoletnim, oraz posiadania środków odurzających i substancji psychotropowych. Sprawa dotyczy przestępstw popełnionych w latach 2023–2025 na terenie Olsztyna i okolic. Jednym z głównych wątków było odpłatne udzielanie marihuany i mefedronu osobom małoletnim. Sąd I instancji ustalił, że jeden z oskarżonych, działając wielokrotnie w krótkich odstępach czasu, sprzedawał marihuanę osobie małoletniej, a także udzielał mefedronu innemu małoletniemu. Oskarżony sprzedawał ponadto marihuanę innym osobom, a w jego posiadaniu znaleziono również narkotyki przeznaczone na własny użytek. W toku postępowania ustalono również, że oskarżony posiadał też m.in. marihuanę, żywicę konopi oraz substancje psychotropowe, w tym 4-CMC i 3-CMC. Łączna masa zabezpieczonych substancji obejmowała ponad 80 gramów marihuany, ponad 107 gramów substancji psychotropowych oraz ponad 8 gramów żywicy konopi. Z kolei oskarżona odpowiada za posiadanie znacznych ilości narkotyków, w tym marihuany, 4-CMC i amfetaminy, ujawnionych w pomieszczeniu piwnicznym oraz w pojeździe. Sąd I instancji przypisał jej również udzielanie marihuany i mefedronu innym osobom, zarówno nieodpłatnie, jak i w zamian za pieniądze. Za przypisane przestępstwa Sąd I instancji wymierzył oskarżonemu karę łączną 4 lat pozbawienia wolności, a oskarżonej karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Orzeczono także o świadczeniach pieniężnych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, a także o przepadku równowartości korzyści majątkowych uzyskanych z przestępstwa. Kontrola odwoławcza obejmuje dwoje z trojga oskarżonych objętych wyrokiem. Trzeci oskarżony, skazany za posiadanie niewielkiej ilości marihuany w warunkach powrotu do przestępstwa, nie wniósł apelacji.
