Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na dzień 8 kwietnia 2026 r. o godz. 10:30 s. IV rozprawę w sprawie o przestępstwo określone w art. 156 § 1 pkt 2 k.k.
Postępowanie dotyczy zdarzeń, w wyniku których pokrzywdzona kobieta doznała poważnych obrażeń ciała skutkujących chorobą realnie zagrażającą życiu. Sprawa obejmuje ocenę odpowiedzialności karnej za przemoc fizyczną o wysokim stopniu intensywności oraz jej następstwa zdrowotne o charakterze długotrwałym i potencjalnie nieodwracalnym.
Jak ustalił Sąd Okręgowy w Olsztynie, pokrzywdzona od dłuższego czasu zmagała się z problemem uzależnienia od alkoholu. W okresie ostatniego nawrotu choroby przebywała u oskarżonego, z którym wspólnie spożywała alkohol. Wcześniej dochodziło między nimi do sytuacji konfliktowych. Były interwencje Policji w związku z podejrzeniem dopuszczenia się przemocy fizycznej przez oskarżonego.
W dniach 9–10 maja 2025 roku doszło do eskalacji przemocy. Oskarżony zadawał pokrzywdzonej wielokrotne uderzenia pięściami, powodując liczne obrażenia obejmujące głowę, klatkę piersiową, brzuch oraz kończyny. Zgromadzony materiał dowodowy wskazuje na szczególnie brutalny charakter zdarzenia, w tym uderzanie głową pokrzywdzonej o elementy wyposażenia mieszkania. Oskarżony miał też kierować wobec niej groźby pozbawienia życia.
Po zdarzeniu pokrzywdzona przez pewien czas funkcjonowała bez pomocy medycznej, mimo widocznych obrażeń. Jej stan zdrowia gwałtownie pogorszył się dwa dni później – wystąpiły drgawki, zaburzenia świadomości oraz trudności w mowie, charakterystyczne dla uszkodzeń ośrodkowego układu nerwowego. Została przewieziona do szpitala, gdzie rozpoznano m.in. krwiaka podtwardówkowego oraz urazowe uszkodzenia mózgu, wymagające pilnej interwencji neurochirurgicznej. Przeprowadzono zabieg operacyjny usunięcia krwiaka.
Ostatecznie u pokrzywdzonej stwierdzono rozległe obrażenia, w tym stłuczenie głowy z krwiakami okularowymi, uszkodzenia tkanki mózgowej, zaburzenia świadomości i afazję, a także liczne urazy ciała w postaci stłuczeń i sińców. Skutkiem tych obrażeń był ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu.
Pomimo udzielonej pomocy medycznej, pokrzywdzona nadal cierpi na poważne zaburzenia neurologiczne, w szczególności afazję o charakterze mieszanym, która znacząco ogranicza możliwość komunikacji. Jej stan zdrowia nie rokuje istotnej poprawy w najbliższym czasie.
Sąd I instancji uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i wymierzył mu karę 5 lat pozbawienia wolności.
Apelacja od wyroku została wniesiona obrońcę.