Sąd Apelacyjny w Białymstoku

Sąd Apelacyjny w Białymstoku w dniu 24.03.2026 r. o godz. 12:30 s. IV rozpozna sprawę dotyczącą odpowiedzialności karnej za usiłowanie zabójstwa trzech osób.

Sprawa dotyczy bardzo młodego oskarżonego, urodzonego w 2005 roku, któremu zarzucono dokonanie szeregu brutalnych czynów skierowanych przeciwko życiu i zdrowiu innych osób. Zdarzenia miały miejsce na terenie szkoły.

Jak ustalił Sąd I instancji, w dniu 29 listopada 2023 roku około południa, na terenie zespołu szkół w powiecie ostrołęckim, oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia trzech osób. W krótkich odstępach czasu, wykorzystując tę samą sposobność, najpierw zaatakował jednego z pokrzywdzonych –  uderzył go narzędziem przypominającym pałkę, a następnie zadał mu cios ostrym narzędziem w okolice szyi, powodując poważną ranę i narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia. Następnie oskarżony skierował swoją agresję wobec drugiej  osoby, której zadał liczne ciosy ostrym narzędziem w okolice klatki piersiowej i tułowia, powodując ciężkie obrażenia, w tym uszkodzenia narządów wewnętrznych oraz stan bezpośredniego zagrożenia życia. W dalszej kolejności ugodził trzecią osobę w plecy, powodując obrażenia naruszające czynności narządów ciała oraz stwarzające ryzyko poważnych konsekwencji zdrowotnych. We wszystkich przypadkach zamierzonego skutku w postaci śmierci pokrzywdzonych nie osiągnął z uwagi na działania obronne pokrzywdzonych oraz ich ucieczkę.

Sąd Okręgowy w Ostrołęce uznał oskarżonego za winnego wszystkich zarzucanych mu czynów, przyjmując, że zostały one popełnione w krótkich odstępach czasu z wykorzystaniem tej samej sposobności. Za popełnione przestępstwa wymierzono mu karę 15 lat pozbawienia wolności. Ponadto orzeczono obowiązek zapłaty nawiązek na rzecz pokrzywdzonych w łącznej wysokości 180 000 złotych.

Apelacje od wyroku zostały wniesione przez prokuratora, obrońcę oraz oskarżycieli posiłkowych.

Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na dzień 24.03.2026 r., godz. 11:00 sala IV, rozprawę w sprawie dotyczącej odpowiedzialności karnej oskarżonych o udział w procederze prania pieniędzy.

Postępowanie dotyczy działalności polegającej na przyjmowaniu na rachunki bankowe środków pieniężnych pochodzących z oszustw, a następnie umożliwianiu ich dalszego transferu i wypłat, w tym poza granicami kraju. Sprawa wpisuje się w zjawisko tzw. „prania pieniędzy”, polegające na wprowadzaniu do obrotu finansowego środków pochodzących z przestępstwa w celu utrudnienia ustalenia ich źródła.

Z ustaleń Sądu Okręgowego w Białymstoku wynika, że oskarżeni działali w różnych okresach w 2019 roku na terenie Białegostoku, zakładając rachunki bankowe i przekazując dane dostępowe innym osobom. Na rachunki te trafiały środki pieniężne pochodzące z oszustw, które następnie były wypłacane lub wykorzystywane do płatności, w tym na terenie Wielkiej Brytanii. W części przypadków działania te doprowadziły do skutecznego transferu środków, natomiast w innych zostały udaremnione, m.in. wskutek blokady rachunku lub braku realizacji przelewu przez pokrzywdzonego. Jeden z oskarżonych działał w warunkach powrotu do przestępstwa.

Sąd I instancji uznał wszystkich oskarżonych za winnych zarzucanych im czynów i wymierzył kary pozbawienia wolności: w dwóch przypadkach po 6 miesięcy, a w dwóch przypadkach po roku. Wobec dwojga oskarżonych wykonanie kar zostało warunkowo zawieszone na okres próby wynoszący 2 lata, połączony z obowiązkiem informowania sądu o jego przebiegu.

Apelacje od wyroku zostały wniesione przez obrońców.

Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na dzień 26.03.2026 o godz. 09:00, s. IV rozprawę apelacyjną dotyczącą odpowiedzialności karnej za doprowadzenie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w związku z pozorną inwestycją w obrót rękawiczkami ochronnymi w okresie pandemii.

Postępowanie dotyczy sprawy o charakterze gospodarczym, w której istotą jest mechanizm wprowadzenia pokrzywdzonej w błąd co do rzeczywistego celu przekazania środków pieniężnych. Oferowana inwestycja miała polegać na udziale w przedsięwzięciu handlowym związanym z obrotem rękawiczkami foliowymi w czasie pandemii. Zgodnie z deklaracjami, przedsięwzięcie miało przynieść znaczący zysk, sięgający połowy wartości zainwestowanych środków.

Sąd Okręgowy w Białymstoku ustalił, że sprawcy – małżonkowie – działali wspólnie i w porozumieniu, z uprzednio powziętym zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej. W tym celu stworzyli pozory legalnej działalności gospodarczej oraz wiarygodnej transakcji handlowej. Pokrzywdzona została zapewniona, że przekazane środki zostaną przeznaczone na zabezpieczenie transakcji poprzez gwarancje bankowe, co miało minimalizować ryzyko inwestycyjne. W rzeczywistości jednak transakcja zakupu i sprzedaży rękawiczek nie została przeprowadzona, a znaczna część środków pieniężnych została wyprowadzona z rachunku przedsiębiorstwa i przeznaczona na prywatne cele sprawców. Łączna kwota, którą pokrzywdzona niekorzystnie rozporządziła wyniosła 589 000 złotych i stanowiła mienie znacznej wartości.

Sąd I instancji uznał oskarżonych za winnych popełnienia zarzucanego im czynu kwalifikowanego jako oszustwo. Wymierzył im kary pozbawienia wolności: jednej z osób w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy, drugiej w wymiarze 2 lat i 6 miesięcy.

Apelacje od wyroku zostały wniesione przez obrońców.

Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na 31 marca 2026 r. o godz. 10:30 rozprawę  apelacyjną dotyczącą udziału dwóch oskarżonych w pobiciu, którego następstwem była śmierć pokrzywdzonego.

Z ustaleń Sądu Okręgowego w Ostrołęce wynika, że do zdarzenia doszło 17 sierpnia 2024 roku na terenie jednej z miejscowości w województwie mazowieckim. Początek ocenianego zdarzenia miał miejsce w rejonie przystanku autobusowego, gdzie jeden z oskarżonych uderzył pokrzywdzonego w twarz, powodując jego upadek na chodnik.

Następnie obaj oskarżeni udali się za pokrzywdzonym do jego miejsca zamieszkania. Po dotarciu na miejsce, działając wspólnie, dokonali siłowego wejścia do domu poprzez wyważenie zamka w drzwiach wejściowych. Wewnątrz budynku zastosowali wobec pokrzywdzonego przemoc fizyczną o znacznym nasileniu, polegającą na zadawaniu licznych, powtarzających się uderzeń pięściami w okolice głowy oraz innych części ciała. Charakter i intensywność zadanych obrażeń wskazywały na dużą brutalność działania oraz brak reakcji na pogarszający się stan pokrzywdzonego.

W wyniku pobicia pokrzywdzony doznał rozległych obrażeń ciała, obejmujących zarówno urazy zewnętrzne, jak i poważne uszkodzenia wewnętrzne, w tym urazy czaszkowo-mózgowe. Kluczowe znaczenie dla skutku śmiertelnego miały obrażenia w postaci krwiaka podtwardówkowego oraz obrzęku mózgu, które doprowadziły do ostrej niewydolności krążeniowo-oddechowej i w konsekwencji do zgonu. Po stwierdzeniu śmierci pokrzywdzonego sprawcy podjęli działania zmierzające do ukrycia przestępstwa, wynosząc ciało z miejsca zdarzenia, a następnie wyrzucili je do rzeki.

Sąd I instancji ustalił również, że motywem działania oskarżonych była chęć odwetu za śmierć ich brata, która – według sprawców oraz relacji świadków – miała pozostawać w związku z wcześniejszym zdarzeniem przypisywanym pokrzywdzonemu.

Za przypisany czyn jeden z oskarżonych został skazany na karę 9 lat pozbawienia wolności, natomiast drugi –  sprawca i pierwszej fazy zdarzenia – na karę 12 lat pozbawienia wolności. Wobec obu orzeczono również środek kompensacyjny w postaci świadczenia pieniężnego w wysokości 10 000 złotych  na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

Apelacje od powyższego wyroku zostały wniesione przez obrońców.

Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na 31 marca 2026 r. o godz. 13:00 s. IV rozprawę apelacyjną w sprawie dotyczącej udziału w organizowaniu procederu nielegalnego przekraczania granicy państwowej w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

Postępowanie dotyczy dwudziestosiedmioletniej oskarżonej narodowości ukraińskiej.  

Z ustaleń Sądu Okręgowego w Suwałkach wynika, że oskarżona działała w okresie od maja do sierpnia 2023 roku, w krótkich odstępach czasu i w ramach z góry powziętego zamiaru. Jej rola polegała na przyjmowaniu na rachunek bankowy środków stanowiących wynagrodzenie za zorganizowanie przekroczenia granicy, a następnie na przekazywaniu ich osobom zajmującym się bezpośrednio transportem cudzoziemców. Przewóz obejmował odcinki w pobliżu wschodniej granicy Polski oraz dalszy tranzyt przez terytorium kraju w kierunku granicy zachodniej. Proceder dotyczył co najmniej dziesięciu osób.

Sąd I instancji uznał oskarżoną za winną zarzucanego czynu i wymierzył jej karę roku pozbawienia wolności. Jednocześnie orzeczono przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa w kwocie 54 244,78 złotych.

Uzasadniając wymiar kary, Sąd zaznaczył, że w realiach nasilonej przestępczości związanej z nielegalną migracją konieczne jest stanowcze reagowanie, w tym poprzez stosowanie kar izolacyjnych, nawet o relatywnie krótkim wymiarze.

Apelacja w sprawie została wniesiona przez obronę.

Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na  24.03.2026 o godz. 09:00, s. IV rozprawę w sprawie dotyczącej odpowiedzialności karnej czterech oskarżonych związanej z posługiwaniem się nierzetelnymi fakturami VAT oraz rozliczeniami podatkowymi.

Sprawa dotyczy procederu polegającego na wystawianiu oraz wykorzystywaniu faktur VAT dokumentujących transakcje, które w rzeczywistości nie miały miejsca. Według ustaleń działania te były podejmowane w ramach działalności spółek prawa handlowego i miały na celu osiągnięcie korzyści majątkowych oraz obniżenie zobowiązań podatkowych. Łączna wartość nierzetelnych dokumentów opiewa na wielomilionowe wartości, a kwota narażenia na uszczuplenie podatku od towarów i usług wyniosła co najmniej 7,5 miliona złotych.

Sąd I instancji ustalił, że oskarżeni działali w latach 2016–2018, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, współdziałając ze sobą. Mechanizm przestępczy polegał na wprowadzaniu do obrotu gospodarczego setek fikcyjnych faktur VAT oraz uwzględnianiu ich w deklaracjach podatkowych. Część oskarżonych odpowiadała za  „prowadzenie działalności gospodarczej” i składanie deklaracji podatkowych zawierających nieprawdziwe dane, inni za wystawianie nierzetelnych dokumentów księgowych lub umożliwianie ich wykorzystania. Działania te skutkowały nierzetelnym prowadzeniem ksiąg rachunkowych oraz poważnym zagrożeniem dla interesów finansowych Skarbu Państwa.

W wyniku przeprowadzonego postępowania Sąd Okręgowy w Białymstoku uznał wszystkich oskarżonych za winnych zarzucanych im czynów i wymierzył im kary pozbawienia wolności. Dwóm głównym oskarżonym wymierzono kary po 5 lat pozbawienia wolności, a także dodatkowe kary grzywny. Wobec jednego z nich orzeczono również obowiązek zapłaty równowartości osiągniętej korzyści majątkowej w wysokości ponad 7,5 miliona złotych. Pozostali oskarżeni zostali skazani na kary od 1 roku i 3 miesięcy do 2 lat pozbawienia wolności i również orzeczono kary grzywny.

Apelacje od wyroku wnieśli obrońcy oskarżonych.