Sąd Apelacyjny w Białymstoku w dniu 24 września 2026 r. rozpoznał apelacje oskarżyciela publicznego i obrońcy od wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku, którym kobieta została skazana za spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Sprawa dotyczy zdarzenia, do którego doszło 24 listopada 2025 r. w Białymstoku. Kobieta została oskarżona o zadanie podczas kłótni ciosu nożem, który spowodował u pokrzywdzonego obrażenia penetrujące do wątroby i wywołał chorobę realnie zagrażającą jego życiu. Sąd Okręgowy ustalił, że w mieszkaniu, w którym przebywali oboje uczestnicy zdarzenia, doszło do kłótni i szarpaniny. Oboje byli wówczas pod wpływem alkoholu. W trakcie zajścia oskarżona uderzyła pokrzywdzonego nożem w okolice nadbrzusza. Rana, o długości kanału nie mniejszej niż 3–4 cm, sięgnęła II segmentu wątroby, powodując aktywne krwawienie. W ocenie Sądu cios nie był przypadkowy, lecz został zadany celowo. Ustalenia te oparto m.in. na niekwestionowanych opiniach biegłej dotyczących charakteru obrażeń. Za czyn z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. Sąd Okręgowy wymierzył oskarżonej karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności stosując przepisy o nadzwyczajnym złagodzeniu kary - przyjmując, że znaczenie miało zachowanie oskarżonej po zdarzeniu – próba udzielenia pomocy oraz wyrażana skrucha i żal. Sąd uwzględnił na korzyść oskarżonej okoliczności konfliktu, wskazując, że zdarzenie zostało sprowokowane przez pokrzywdzonego. Z takim rozstrzygnięciem nie godził się prokurator. W uwzględnieniu apelacji tegoż Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że wymierzył oskarżonej karę 3 lat pozbawienia wolności, stwierdzając, że brak warunków do zastosowania wobec oskarżonej nadzwyczajnego złagodzenia kary. W szczególności ustalenie o tym, że po zdarzeniu oskarżona podjęła próbę udzielenia pomocy jest błędne. Ponadto niewłaściwie Sąd I instancji rozważył właściwości i warunki osobiste oskarżonej. W sprawie – zgodnie ze stanowiskiem prokuratora zachodziła konieczność orzeczenia wobec oskarżonej środka zabezpieczającego w postaci terapii uzależnień od alkoholu, co znajdowało oparcie w opinii biegłych. Wynikało z niej, że występująca u oskarżonej choroba alkoholowa ma na tyle poważny charakter, że istnieje ryzyko popełnienia w przyszłości podobnego czynu. Wyrok Sądu Apelacyjnego jest prawomocny.