Sąd Apelacyjny w Białymstoku

Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na 19 lutego 2026 r. o godz. 09:00 s. IV rozprawę w sprawie  apelacji od wyroku dotyczącego odszkodowania i zadośćuczynienia za niewątpliwie niesłuszne zatrzymanie na podstawie art. 552 § 4 k.p.k.

Sprawa dotyczy roszczeń trzech wnioskodawczyń, które domagały się od Skarbu Państwa odszkodowania i zadośćuczynienia za zatrzymanie dokonane przez funkcjonariuszy Straży Granicznej w maju 2023 r. Wnioskodawczynie podnosiły, że zatrzymanie było niezasadne, a sposób jego przeprowadzenia naruszał ich prawa i godność.

Jak ustalił Sąd I instancji, w dniu 27 maja 2023 r. około godziny 18.00 kobiety przebywały w lesie w okolicach miejscowości Białowieża, w rejonie pasa granicznego. Zostały zatrzymane przez funkcjonariuszy Straży Granicznej z powodu przebywania w strefie objętej zakazem oraz w związku z podejrzeniem uszkodzenia zapory granicznej. W trakcie zatrzymania zastosowano wobec nich środki przymusu bezpośredniego – założono kajdanki, użyto siły fizycznej, a dwie z kobiet zostały uderzone. Wobec zatrzymanych kierowano również niestosowne komentarze, a następnie siłą umieszczono je w pojeździe służbowym. Kobiety przewieziono do placówki Straży Granicznej w Białowieży, a następnego dnia do placówki w Narewce. Nie miały zapewnionego kontaktu z prawnikiem, a jednej z nich – będącej obywatelką Republiki Federalnej Niemiec – nie zapewniono możliwości skorzystania z pomocy tłumacza. W czasie zatrzymania nie otrzymały pełnowartościowych posiłków. Zostały zwolnione 28 maja 2023 r. W późniejszym czasie postępowanie dotyczące zarzutu uszkodzenia zapory granicznej zostało umorzone, podobnie jak postępowanie w sprawie o wykroczenie polegające na przebywaniu w rejonie pasa drogi granicznej. W związku z przeżyciami towarzyszącymi zatrzymaniu jedna z wnioskodawczyń korzystała z pomocy psychologicznej.

Wyrokiem wydanym na podstawie art. 552 § 4 k.p.k. Sąd I instancji zasądził od Skarbu Państwa na rzecz jednej z kobiet kwotę 2.400 złotych tytułem odszkodowania oraz 10.000 złotych tytułem zadośćuczynienia, a na rzecz dwóch pozostałych po 10.000 złotych tytułem zadośćuczynienia, wraz z ustawowymi odsetkami od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. W pozostałym zakresie wnioski zostały oddalone. Wnioskodawczynie domagały się wyższego zadośćuczynienia, jednak Sąd uznał, że przyznane kwoty  stanowią odpowiednią rekompensatę za doznaną krzywdę.

Rozprawa apelacyjna w sprawie mężczyzny narodowości rosyjskiej skazanego za rozbój z użyciem niebezpiecznego narzędzia oraz inne przestępstwa odbędzie się przed Sądem Apelacyjnym w Białymstoku  17 lutego 2026 r. o godz. 12.30 w sali nr IV.

Sprawa dotyczy zdarzeń z 7 i 8 kwietnia 2025 r., obejmujących napad rabunkowy na zakład złotniczo-jubilerski w Dobrym Mieście, uszkodzenie mienia znacznej wartości oraz posiadanie środków odurzających i substancji psychotropowych. Oskarżonemu zarzucono popełnienie przestępstwa rozboju z użyciem niebezpiecznego narzędzia, zniszczenie mienia oraz naruszenie przepisów ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.

Jak ustalił Sąd I instancji, 7 kwietnia 2025 r. oskarżony wszedł do zakładu jubilerskiego w Dobrym Mieście, gdzie użył przemocy wobec sprzedawcy, uderzając młotkiem w górne kończyny oraz podejmując próbę zadania ciosu w głowę. W wyniku zdarzenia pokrzywdzona doznała powierzchownego urazu przedramienia. Następnie sprawca dokonał kradzieży wyrobów ze złota – wisiorków, medalików i łańcuszków – o łącznej wartości 61.600 złotych. W trakcie zdarzenia uszkodził także mienie znajdujące się w lokalu, w tym łańcuszki o wartości 30 000 złotych, dwie lady sprzedażowe, paletki ekspozytowe oraz elementy wykończenia ścian i podłogi. Łączna wartość strat materialnych wyniosła 54.651 złotych. Dzień później, 8 kwietnia 2025 r., w mieszkaniu w Barczewie oskarżony posiadał niewielkie ilości substancji psychotropowych i środków odurzających, w tym klefedron oraz susz konopi innych niż włókniste.

Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia rozboju z użyciem niebezpiecznego narzędzia w zbiegu z przestępstwem zniszczenia mienia oraz za winnego posiadania narkotyków jako wypadek mniejszej wagi. Za czyn związany z rozbojem i zniszczeniem mienia wymierzono karę 6 lat pozbawienia wolności, natomiast za przestępstwo narkotykowe – 3 miesiące pozbawienia wolności -  karę łączną 6 lat pozbawienia wolności. Ponadto Sąd zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych kwoty 89.943,60 złotych oraz orzekł przepadek zabezpieczonych substancji.

Apelacje od wyroku złożyli obrońca oskarżonego oraz prokurator.

Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na  24 lutego 2026 r. o godz. 11:45 w  s. IV rozprawę w sprawie apelacji od wyroku dotyczącego dwóch oskarżonych o udzielanie małoletniej substancji psychotropowych w postaci mefedronu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

Sprawa dotyczy czynów polegających na odpłatnym udzielaniu osobie małoletniej środków odurzających, kwalifikowanych z art. 59 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w jednym przypadku w warunkach czynu ciągłego. Oskarżeni, urodzeni w 2006 r., posiadają status młodocianych, dopuścili się czynów zabronionych wkrótce po ukończeniu 17 lat.

Sąd I instancji ustalił, że małoletnia mieszkanka Ostrołęki, urodzona w 2007 r., w okresie wakacyjnym 2023 r. oraz od końca grudnia 2023 r. do stycznia 2024 r. spotykała się ze starszym znajomym, z którym wspólnie zażywała środki odurzające. W tym czasie nabywała mefedron od nieco starszych znajomych z Ostrołęki, kontaktując się z nimi za pośrednictwem komunikatorów internetowych. Ustalono, że jeden z oskarżonych dwukrotnie sprzedał jej po 1 gramie mefedronu w okresie od 24 września 2023 r. do 31 stycznia 2024 r., kolejny udzielił jej 1 grama tej substancji w okresie wakacyjnym 2023 r., a trzeci sprzedał 1 gram w końcu grudnia 2023 r. Każdorazowo cena wynosiła 50 złotych za gram. Sąd ustalił, że oskarżeni mieli świadomość, iż nabywczyni jest osobą niepełnoletnią.

Za przypisane czyny Sąd wymierzył każdemu z oskarżonych karę roku pozbawienia wolności, stosując nadzwyczajne złagodzenie kary. Wobec wszystkich wykonanie kary zostało warunkowo zawieszone: wobec dwóch oskarżonych na okres 2 lat próby, a wobec jednego na okres 3 lat próby, z obowiązkiem informowania kuratora o przebiegu próby. Ponadto orzeczono świadczenia pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwotach odpowiednio 2.000 złotych, 3.000 złotych i 1.000 złotych, a także przepadek równowartości osiągniętych korzyści majątkowych. Wobec jednego z oskarżonych Sąd orzekł również obowiązek poddania się leczeniu w związku z uzależnieniem od substancji psychotropowych.

Apelacje od wyroku wnieśli obrońcy dwóch oskarżonych.