Sąd Apelacyjny w Białymstoku

Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na dzień 14 kwietnia 2026 r. godz. 12:30 s. IV rozprawę w sprawie dotyczącej tragicznego zdarzenia, w którym po dokonaniu pobicia zakończonego śmiercią pokrzywdzonego sprawcy podjęli działania mające na celu zatarcie śladów przestępstwa poprzez ukrycie zwłok.

W postępowaniu przeprowadzonym przez Sądem Okręgowym w Ostrołęce ustalono, że podczas spotkania towarzyskiego 13 lipca 2024 roku, w trakcie którego spożywano alkohol, doszło do konfliktu między uczestnikami. W jego następstwie pokrzywdzony został wielokrotnie uderzony pięściami w okolice głowy, szyi i tułowia przez dwóch sprawców (wówczas w wieku 26 i 21 lat) działających wspólnie i w porozumieniu. Po upadku  pokrzywdzony miał poważne problemy z oddychaniem, jednak nie udzielono mu żadnej pomocy. Z powodu doznanych obrażeń, dusząc się,  pokrzywdzony zmarł na miejscu zdarzenia.

Bezpośrednio po stwierdzeniu zgonu oskarżeni przystąpili do ukrycia ciała. Łopatą  wykopali głęboki dół, przenieśli tam zwłoki pokrzywdzonego, uprzednio zdejmując odzież i ciało  zakopali. Miejsce ukrycia zwłok pozostawało nieznane, a Sebastian G. figurował jako osoba zaginiona. W tym czasie prowadzone były intensywne poszukiwania zarówno przez organy ścigania, jak i osoby najbliższe.

Sąd meriti uznał obu oskarżonych za winnych zarzucanego im czynu. Jednemu z nich, działającemu w warunkach powrotu do przestępstwa, wymierzono karę 10 lat pozbawienia wolności, natomiast drugiemu karę 12 lat pozbawienia wolności. Ponadto orzeczono obowiązek zapłaty zadośćuczynienia na rzecz osób najbliższych pokrzywdzonego.

Apelacje od wyroku zostały wniesione przez obrońców, pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych i oskarżyciela publicznego.

Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na dzień 14 kwietnia 2026 roku godz. 11:30, s. IV r., rozprawę w sprawie dotyczącej zdarzenia, do którego doszło w czerwcu 2022 r. na terenie powiatu ostrowskiego, a które polegało na spowodowaniu uszkodzenia ciała poprzez odgryzienie części języka pokrzywdzonemu. Postępowanie przed Sądem I instancji koncentrowało się na ustaleniu charakteru obrażeń oraz właściwej kwalifikacji prawnej czynu.

Sąd Okręgowy w Ostrołęce ustalił, że pomiędzy stronami doszło do gwałtownej awantury na tle wspólnego pożycia. W jej trakcie obie strony znajdowały się pod wpływem alkoholu, używały wobec siebie słów wulgarnych oraz naruszały wzajemnie swoją nietykalność cielesną. Pokrzywdzony przejawiał zachowania agresywne, polegające m.in. na szarpaniu i przytrzymywaniu oskarżonej. W toku zdarzenia doszło do sytuacji, w której język pokrzywdzonego znalazł się w jamie ustnej oskarżonej, która następnie odgryzła jego część, powodując uraz skutkujący przejściowymi trudnościami w mowie.

Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, w tym opinii biegłych, sąd uznał, że obrażenia nie stanowiły ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, lecz naruszenie czynności narządu ciała trwające powyżej 7 dni.

Sąd wymierzył karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 1 roku próby. Ponadto orzeczono karę grzywny oraz obowiązek częściowego naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego kwoty 5.000 złptych. Oskarżona została również zobowiązana do składania okresowych informacji o przebiegu próby.

Apelacja w sprawie została wniesiona przez obrońcę.

Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na dzień 16 kwietnia 2026 r. o godz. 09:00, s. IV rozprawę w sprawie zabójstwa dokonanego poprzez podpalenie budynku mieszkalnego oraz wieloletnie znęcanie się nad osobą najbliższą.

W sprawie ustalono, że 14 września 2024 roku w godzinach wieczornych pokrzywdzony przebywał w swoim domu, zajmując pomieszczenie na poddaszu, wypełnione w znacznej części materiałami łatwopalnymi. Sprawca – syn ofiary, mając świadomość jego obecności w budynku, podpalił dolną kondygnację domu. Pożar rozprzestrzenił się bardzo szybko, obejmując całą konstrukcję drewnianego budynku.

Ustalono, że po podłożeniu ognia sprawca przez pewien czas pozostawał w pobliżu miejsca zdarzenia, obserwując rozwój pożaru, a następnie oddalił się, przemieszczając się w kierunku pobliskiej miejscowości. Skala pożaru była na tyle duża, że jego łuna była widoczna z dużej odległości. Po zauważeniu ognia przez osoby postronne na miejsce wezwano służby ratownicze. W trakcie czynności ratunkowych ujawniono zwęglone zwłoki pokrzywdzonego, którego tożsamość potwierdzono następnie badaniami genetycznymi. Przyczyną śmierci było zatrucie tlenkiem węgla o stężeniu uniemożliwiającym przeżycie.

W toku postępowania ustalono również, że w okresie kilku lat poprzedzających zdarzenie oskarżony dopuszczał się przemocy wobec swego ojca. Zachowania te obejmowały wszczynanie awantur domowych, kierowanie gróźb karalnych, używanie słów wulgarnych oraz stosowanie przemocy fizycznej, w tym uderzeń i kopnięć. Działania te miały charakter systematyczny i powodowały u pokrzywdzonego długotrwałe cierpienie.

Sąd Okręgowy w Ostrołęce uznał oskarżonego za winnego zarówno zabójstwa dokonanego w zamiarze bezpośrednim, jak i przestępstwa znęcania się nad osobą najbliższą. Za czyn polegający na zabójstwie wymierzono karę 25 lat pozbawienia wolności, natomiast za znęcanie się – karę 2 lat pozbawienia wolności. Następnie orzeczono karę łączną w wymiarze 25 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Ponadto wobec skazanego zastosowano środek zabezpieczający w postaci terapii uzależnień.

Apelacja od wyroku została wniesiona przez obronę.