W dniu 26 sierpnia 2025 roku o godz. 12:30, s. IV Sąd Apelacyjny  w Białymstoku rozpozna apelacje od wyroku wydanego przez Sąd Okręgowy w Ostrołęce w sprawie karnej dotyczącej poważnych nieprawidłowości finansowych w jednej z placówek edukacyjnych.

Postępowaniem objęto cztery osoby pełniące w przeszłości funkcje kierownicze i finansowe w instytucji.

Główna oskarżona, pełniąca funkcję kwestora oraz głównej księgowej, została uznana za winną przywłaszczenia środków finansowych o łącznej wartości 1.174.012,92 zł, co stanowi mienie znacznej wartości. Do przestępstwa doszło w okresie od stycznia 2011 roku do lutego 2013 roku. Działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, oskarżona dokonywała przelewów z rachunków bankowych placówki edukacyjnej  na swoje prywatne konta, nie mając ku temu podstaw prawnych. Dodatkowo, aby ukryć skalę nieprawidłowości, prowadziła księgi rachunkowe  w sposób nierzetelny, z naruszeniem ustawy o rachunkowości – dane księgowe były niekompletne, nieudokumentowane lub nieodzwierciedlające rzeczywistego stanu finansów jednostki.

Sąd uznał, że oskarżona uczyniła sobie z popełniania przestępstwa stałe źródło dochodu. Wymierzono jej karę 3 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 400 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na 50 złotych. Dodatkowo, orzeczono wobec niej środek karny w postaci zakazu zajmowania stanowisk związanych z rozliczaniem finansowo-księgowym w placówkach edukacyjnych na okres 5 lat, a także zobowiązano  do naprawienia szkody poprzez zapłatę kwoty 1.174.012,92 złotych na rzecz pokrzywdzonej placówki.

Pozostali oskarżeni, którzy w różnych okresach pełnili funkcję kanclerza uczelni i odpowiadali m.in. za nadzór nad finansami oraz sporządzanie sprawozdań finansowych, byli  oskarżeni o niedopełnienie obowiązków, skutkujące umożliwieniem przywłaszczenia mienia przez główną księgową. Wszyscy zostali uniewinnieni od zarzucanych im czynów i wyrok wobec nich jest prawomocny.

Apelacje wnieśli trzej obrońcy nieprawomocnie skazanej oskarżonej.

W dniu 26 sierpnia 2025 roku o godz. 10:00 s. IV przed Sądem Apelacyjnym w Białymstoku rozpoznane zostaną apelacje w sprawie karnej dotyczącej zdarzeń, do których doszło 15 marca 2024 roku w jednej z miejscowości powiatu łomżyńskiego, województwa podlaskiego.

Wyrokiem Sądu Okręgowego w Łomży oskarżony mężczyzna został uznany za winnego usiłowania doprowadzenia pokrzywdzonej do obcowania płciowego przy użyciu przemocy i groźby bezprawnej, przy czym czyn ten był połączony z naruszeniem jej nietykalności cielesnej oraz pozbawieniem wolności. Przyjęto kwalifikację z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 197 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zb. z art. 189 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

Ponadto oskarżony został uznany za winnego dwóch usiłowań zabójstwa poprzez oblanie pokrzywdzonych łatwopalną cieczą (mieszaniną oleju opałowego i benzyny) oraz próbę ich podpalenia przy użyciu zapalniczki. Z uwagi na nieskuteczność narzędzia oraz reakcję pokrzywdzonych, nie doszło do realizacji zamiaru, a czyny zostały zakwalifikowane jako usiłowanie nieudolne w rozumieniu art. 13 § 2 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k., w ramach ciągu przestępstw z art. 91 § 1 k.k.

Mężczyzna odpowiadał także za usiłowanie zniszczenia mienia, polegające na próbie podpalenia samochodu jednego z pokrzywdzonych (art. 13 § 2 k.k. w zw. z art. 288 § 1 k.k.), a także za uporczywe nękanie pokrzywdzonej, trwające blisko dwa lata i polegające m.in. na wielokrotnym wykonywaniu telefonów, wysyłaniu wiadomości SMS, obserwowaniu, nachodzeniu w miejscu pracy, grożeniu jej oraz członkom jej rodziny, jak również składaniu wulgarnych i niestosownych propozycji – czyn ten zakwalifikowano z art. 190a § 1 k.k.

Sąd I instancji wymierzył oskarżonemu karę łączną 10 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności. Dodatkowo orzeczono wobec niego środek zabezpieczający w postaci terapii uzależnień  oraz skierowano go do odbywania kary w systemie terapeutycznym z uwagi na nadużywanie alkoholu. Oskarżony objęty został również zakazem zbliżania się i kontaktowania z pokrzywdzoną – w jakiejkolwiek formie, tj. osobistej, listownej, telefonicznej czy za pośrednictwem sieci teleinformatycznej – przez okres 10 lat. Na poczet orzeczonej kary zaliczono także okres rzeczywistego pozbawienia wolności, który rozpoczął się 15 marca 2024 roku.

Apelacje od wyroku złożyli zarówno obrońca oskarżonego, jak i prokurator.

W dniu 28 sierpnia 2025 roku o godz. 10:00, s. IV przed Sądem Apelacyjnym w Białymstoku odbędzie się rozprawa apelacyjna w sprawie pobicia zakończonego śmiercią pokrzywdzonego. Sprawa budzi zainteresowanie ze względu na wiek sprawcy –w chwili zdarzenia był osobą nieletnią.

Jak ustalił Sąd I instancji, do zdarzenia doszło 2 września 2023 roku w godzinach wieczornych, w jednej z miejscowości powiatu oleckiego (woj. warmińsko-mazurskie). Oskarżony zaatakował pokrzywdzonego, zadając mu wiele ciosów pięściami w twarz oraz kopiąc po głowie i całym ciele. W wyniku pobicia mężczyzna doznał m.in. licznych obrażeń głowy, stłuczenia mózgu, krwiaków i ognisk krwotocznych. Mimo hospitalizacji zmarł 4 września 2023 r. wskutek niewydolności krążeniowo-oddechowej spowodowanej ciężkimi uszkodzeniami ośrodkowego układu nerwowego.

Oskarżyciel publiczny przyjął w  akcie oskarżenia, że oskarżony działał z zamiarem ewentualnym pozbawienia życia. Sąd I instancji przypisał sprawstwo co do spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu ze skutkiem śmiertelnym (art. 156 § 3 k.k.), przy zastosowaniu przepisów dotyczących osób nieletnich (art. 10 § 2 k.k.) i skazał oskarżonego na karę 7 lat pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet okres pobytu w schronisku dla nieletnich.

Ponadto sąd orzekł wobec oskarżonego obowiązek zapłaty zadośćuczynienia – po 50 000 złotych na rzecz każdego z dwojga bliskich zmarłego (art. 46 § 1 k.k.).

Apelacje od powyższego orzeczenia złożyli prokurator, pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych oraz obrońca.

Wyrok w sprawie o zapłatę zadośćuczynienia i renty na rzecz małoletniego dziecka z tytułu śmierci rodzica, który zginął w wypadku komunikacyjnym, przy jednoznacznych ustaleń co do okoliczności tego wypadku

W dniu 28 sierpnia 2025 r., o godz. 10:10, s. II, Sąd Apelacyjny rozpozna sprawę I ACa 2054/24 o zadośćuczynienie i rentę na rzecz małoletniego powoda (reprezentowanego przez przedstawicielkę ustawową w osobie matki), który będąc pięcioletnim dzieckiem stracił w wypadku komunikacyjnym ojca. Powód w pozwie skierowanym przeciwko ubezpieczycielowi domagał się zasądzenia na swą rzecz z tego tytułu kwoty 100.000 zł zadośćuczynienia oraz kwoty 600 zł comiesięcznej renty, w obu przypadkach - z ustawowymi odsetkami za opóźnienie. 

Pozwany wnosił o oddalenie tego powództwa w całości, podnosząc, że żądanie zadośćuczynienia nie jest zasadne, gdyż na etapie likwidacji szkody powodowi została wypłacona kwota 13.750 zł, która – zdaniem ubezpieczyciela – pozostaje w adekwatnym stosunku do doznanej krzywdy, zważywszy, że powód nigdy nie mieszkał z ojcem. Ponadto pozwany wskazywał na wyłączną winę poszkodowanego w powstaniu szkody oraz kwestionował roszczenie o rentę wskazując, że powód nie przedłożył żadnych dowodów na okoliczność możliwości zarobkowych zmarłego. 

Sąd Okręgowy w Olsztynie wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2024 r. w sprawie I C 837/21 uwzględnił powództwo w przeważającej części, tj. co do kwoty 100.000 zł tytułem zadośćuczynienia oraz co do kwoty 600 zł tytułem comiesięcznej renty. Oddalenie powództwa dotyczyło tylko części roszczenia odsetkowego od przyznanej renty. 

Z ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd Okręgowy wynikało, że w grudniu 2019 r., około godz. 21:30 w miejscowości W. doszło do wypadku drogowego, w którym kierujący samochodem osobowym potrącił pieszego (ojca powoda), który na skutek doznanych obrażeń ciała poniósł śmierć na miejscu. Po przeprowadzeniu badań, u kierowcy pojazdu stwierdzono prawie 3 promile, a u zmarłego pieszego ponad 3 promile – alkoholu w wydychanym powietrzu. Do zdarzenia doszło na jednojezdniowej drodze w słabo oświetlonym miejscu (latarnie uliczne usytuowane przed i za miejscem zdarzenia były od siebie oddalone o ponad 62 m), na obszarze zabudowanym, gdzie obowiązywało ograniczenie prędkości do 50 km/h. 

Sąd Okręgowy w Ł. uznał kierującego pojazdem winnym tego, że znajdując się w stanie nietrzeźwości kierował samochodem osobowym, czym wyczerpał dyspozycję art. 178 a § 1 k.k. Jednocześnie Sąd ten uznał, że istniały poważne wątpliwości co do tego, czy uderzenie pieszego miało miejsce na poboczu czy na jezdni. Wysoce prawdopodobnym było, że nastąpiło to na jezdni. W rezultacie Sąd zastosował art. 5 k.p.k., przyjmując, że niedające się usunąć wątpliwości należy rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego i wobec tego nie przypisał mu winy za śmiertelne potrącenie pieszego. 

Jak następnie ustalił Sąd pierwszej instancji, sprawca wypadku objęty był ochroną ubezpieczeniową w pozwanym towarzystwie ubezpieczeń. 

Małoletni w chwili śmierci ojca miał 5 lat i bardzo przeżył tę sytuację. Pomimo, że zmarły nie zamieszkiwał z synem, to utrzymywał z nim dobre relacje i uczestniczył w opiece nad nim oraz w jego wychowaniu. 

W oparciu o tak ustalony stan faktyczny sprawy, Sąd Okręgowy uznał oba żądania powoda za zasadne.  Jako ich podstawę prawną wskazał art. 436 § 1 w wz. z art. 435 § 1 k.c. oraz art. 446 § 2 i 4 k.c., art. 822 § 1 k.c. oraz art. 34 ust. 1 i art. 35 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych i stwierdził, że odpowiedzialność ubezpieczyciela jest odpowiedzialnością na zasadzie ryzyka, co oznacza, że można od niej się uwolnić jedynie poprzez wykazanie jednej z trzech przesłanek egzoneracyjnych, a mianowicie: nastąpienia szkody wskutek siły wyższej albo wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za którą ubezpieczyciel nie ponosi odpowiedzialności.

 

W tym kontekście Sąd Okręgowy zaznaczył, że sporna w sprawie była kwestia odpowiedzialności pozwanego za skutki zdarzenia z grudnia 2019 r., jako że posiadacz ubezpieczonego pojazdu został skazany tylko za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości, a nie za spowodowanie wypadku ze skutkiem śmiertelnym. Pozwany podnosił więc, że do zdarzenia doszło z wyłącznej winy poszkodowanego, który w momencie zdarzenia albo znajdował się na jezdni albo na nią wtargnął.

 

Sąd Okręgowy zwracając uwagę na wnioski płynące z przeprowadzonych w sprawie opinii biegłych przyjął, że nie było wystarczających podstaw do ustalenia, gdzie faktycznie znajdował się pieszy w momencie wypadku, tj. czy był na jezdni czy na poboczu. Również w sprawie karnej przebieg zdarzenia drogowego nie został jednoznacznie ustalony, a sąd karny zastosował w tym względzie art. 5 § 2 k.p.k. wobec sprawcy zdarzenia.

 

Mając to na względzie, Sąd pierwszej instancji uznał, że w rozpatrywanej sprawie nie udało się wykazać przesłanki egozneracyjnej z art. 435 § 1 k.c. w zw. z art. 436 § 1 k.c., wyłączającej odpowiedzialność odszkodowawczą pozwanego, tj. szkody powstałej z wyłącznej winy poszkodowanego. Nie można było również ustalić, czy poszkodowany ewentualnie przyczynił się swoim zachowaniem do powstania szkody.

 

Przyjmując odpowiedzialność ubezpieczyciela za skutki zdarzenia, Sąd Okręgowy jednocześnie zaznaczył, że małoletni powód został w sposób nagły pozbawiony możliwości budowania relacji z drugim rodzicem. Tak wczesna utrata ojca w okresie najintensywniejszego rozwoju osobowości dziecka będzie rzutowała na dalszy okres jego życia, w którym pozbawiony został wsparcia jednej z dwóch najważniejszych osób. Stąd też Sąd uznał, że dochodzona pozwem kwota 100.000 zł odpowiada rozmiarom krzywdy powoda.

 

Zasądzając z kolei kwotę 600 zł miesięcznie tytułem renty w związku z ciążącym na zmarłym ustawowym obowiązku alimentacyjnym, Sąd zauważył, że ojciec powoda partycypował w kosztach jego utrzymania (płacił alimenty, kupował ubrania i zabawki, zabierał do siebie na weekendy). Po śmierci poszkodowanego, cały ciężar związany z utrzymaniem małoletniego powoda spoczął na jego matce. Biorąc pod uwagę, że już w 2015 r. zmarły osiągał dochód średnio w wysokości 2.000 zł, Sąd uznał, że byłyby on w stanie partycypować w kosztach utrzymania syna kwotą 600 zł miesięcznie.

 

Od wyżej wymienionych kwot Sąd Okręgowy zasądził odsetki ustawowe za opóźnienie, częściowo oddalając jednak żądanie w tym zakresie dotyczące świadczenia rentowego.

 

Powyższy wyrok zaskarżył apelacją pozwany.

Zamawiający, Sąd Apelacyjny w Białymstoku, ul. Mickiewicza 5, 15-950 Białystok zaprasza do złożenia oferty w postępowaniu na dostawę pięciu skanerów do sądów apelacji białostockiej o wartości poniżej kwoty wskazanej w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo Zamówień Publicznych i tym samym wyłączonego ze stosowania przepisów wymienionej ustawy.

Podkategorie

Ostatnio dodane artykuły

COM_CONTENT_READ_MOREGłówna


Zamawiający:

Sąd Apelacyjny w Białymstoku
ul. Mickiewicza 5, 15-213 Białystok
tel. 85 743 07 09, fax: 85 732 02 21
NIP 542-19-65-223 Regon 002339292


COM_CONTENT_READ_MOREZamówienia publiczne

Sąd Apelacyjny w Białymstoku
www.bialystok.sa.gov.pl


15-950 Białystok, ul. Mickiewicza 5
tel.: (0-85) 732-80-82
fax: (0-85) 732-90-01
e-mail: sadapel@bialystok.sa.gov.pl

Sąd urzęduje w godzinach:
poniedziałek – piątek – 7.30 – 15.30

Biuro podawcze jest czynne:
poniedziałek – piątek – 7.30 –15.00

Biuro Obsługi Interesantów jest czynne:
poniedziałek – piątek – 8.00 – 15.00.

tel. 85 7430727

Czytelnia akt jest czynna:
poniedziałek – piątek – 8.00 – 15.00.

 tel. 85 7430726

1 grudnia 2009r. w Sądzie Apelacynym w Białymstoku uruchomione zostało Biuro Obsługi Interesantów (pok. 018) i Czytelnia Akt (pok. 019). Oba pomieszczenia znajdują się bezpośrednio przy wejściu od strony ulicy Świętojańskiej.

W Biurze Obsługi Interesantów:

1. udzielane są informacje:
• o stanie i biegu spraw toczących się w Sądzie,
• o terminach i miejscach rozpraw,
• o sposobach wszczęcia postępowania i podstawowych dokumentach, które należy złożyć przy wnoszeniu sprawy do Sądu,
• o kosztach sądowych i sposobie ubiegania się o zwolnienie od kosztów sądowych,
• o przesłankach ustanowienia obrońcy, adwokata lub radcy prawnego z urzędu,
• o rodzajach środków odwoławczych i terminach do ich wniesienia,
• o wydziałach w Sądzie, ich właściwości i lokalizacji;

2. udostępniane są listy kancelarii adwokackich, radcowskich, notarialnych i niektórych instytucji pozasądowych;
3. udostępniane są numery telefoniczne oraz adresy innych sądów;
4. pracownik Biura kieruje do właściwych sal rozpraw.

W Czytelni Akt są udostępniane osobom uprawnionym akta spraw prowadzonych w Sądzie.

Aby uniknąć oczekiwania na akta należy wcześniej ustalić termin udostępnienia z kierownikiem właściwego sekretariatu (telefony są podane w module "Wydziały").

Redaktor strony:
Janusz Sulima
tel. (085)7430274
fax. (085)7329001
rzecznik_prasowy@bialystok.sa.gov.pl

COM_CONTENT_READ_MOREInformacje ogólne


Rzecznik Prasowy - SSA Halina Czaban

tel. 85 743 07 21
e-mail: rzecznik_prasowy@bialystok.sa.gov.pl
pok. 212A


COM_CONTENT_READ_MORERzecznik Prasowy