Sąd Apelacyjny w Białymstoku

Sąd Apelacyjny w Białymstoku w dniu 24.03.2026 r. o godz. 12:30 s. IV rozpozna sprawę dotyczącą odpowiedzialności karnej za usiłowanie zabójstwa trzech osób.

Sprawa dotyczy bardzo młodego oskarżonego, urodzonego w 2005 roku, któremu zarzucono dokonanie szeregu brutalnych czynów skierowanych przeciwko życiu i zdrowiu innych osób. Zdarzenia miały miejsce na terenie szkoły.

Jak ustalił Sąd I instancji, w dniu 29 listopada 2023 roku około południa, na terenie zespołu szkół w powiecie ostrołęckim, oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia trzech osób. W krótkich odstępach czasu, wykorzystując tę samą sposobność, najpierw zaatakował jednego z pokrzywdzonych –  uderzył go narzędziem przypominającym pałkę, a następnie zadał mu cios ostrym narzędziem w okolice szyi, powodując poważną ranę i narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia. Następnie oskarżony skierował swoją agresję wobec drugiej  osoby, której zadał liczne ciosy ostrym narzędziem w okolice klatki piersiowej i tułowia, powodując ciężkie obrażenia, w tym uszkodzenia narządów wewnętrznych oraz stan bezpośredniego zagrożenia życia. W dalszej kolejności ugodził trzecią osobę w plecy, powodując obrażenia naruszające czynności narządów ciała oraz stwarzające ryzyko poważnych konsekwencji zdrowotnych. We wszystkich przypadkach zamierzonego skutku w postaci śmierci pokrzywdzonych nie osiągnął z uwagi na działania obronne pokrzywdzonych oraz ich ucieczkę.

Sąd Okręgowy w Ostrołęce uznał oskarżonego za winnego wszystkich zarzucanych mu czynów, przyjmując, że zostały one popełnione w krótkich odstępach czasu z wykorzystaniem tej samej sposobności. Za popełnione przestępstwa wymierzono mu karę 15 lat pozbawienia wolności. Ponadto orzeczono obowiązek zapłaty nawiązek na rzecz pokrzywdzonych w łącznej wysokości 180 000 złotych.

Apelacje od wyroku zostały wniesione przez prokuratora, obrońcę oraz oskarżycieli posiłkowych.

Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na dzień 26.03.2026 o godz. 09:00, s. IV rozprawę apelacyjną dotyczącą odpowiedzialności karnej za doprowadzenie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w związku z pozorną inwestycją w obrót rękawiczkami ochronnymi w okresie pandemii.

Postępowanie dotyczy sprawy o charakterze gospodarczym, w której istotą jest mechanizm wprowadzenia pokrzywdzonej w błąd co do rzeczywistego celu przekazania środków pieniężnych. Oferowana inwestycja miała polegać na udziale w przedsięwzięciu handlowym związanym z obrotem rękawiczkami foliowymi w czasie pandemii. Zgodnie z deklaracjami, przedsięwzięcie miało przynieść znaczący zysk, sięgający połowy wartości zainwestowanych środków.

Sąd Okręgowy w Białymstoku ustalił, że sprawcy – małżonkowie – działali wspólnie i w porozumieniu, z uprzednio powziętym zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej. W tym celu stworzyli pozory legalnej działalności gospodarczej oraz wiarygodnej transakcji handlowej. Pokrzywdzona została zapewniona, że przekazane środki zostaną przeznaczone na zabezpieczenie transakcji poprzez gwarancje bankowe, co miało minimalizować ryzyko inwestycyjne. W rzeczywistości jednak transakcja zakupu i sprzedaży rękawiczek nie została przeprowadzona, a znaczna część środków pieniężnych została wyprowadzona z rachunku przedsiębiorstwa i przeznaczona na prywatne cele sprawców. Łączna kwota, którą pokrzywdzona niekorzystnie rozporządziła wyniosła 589 000 złotych i stanowiła mienie znacznej wartości.

Sąd I instancji uznał oskarżonych za winnych popełnienia zarzucanego im czynu kwalifikowanego jako oszustwo. Wymierzył im kary pozbawienia wolności: jednej z osób w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy, drugiej w wymiarze 2 lat i 6 miesięcy.

Apelacje od wyroku zostały wniesione przez obrońców.

Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na dzień 24.03.2026 r., godz. 11:00 sala IV, rozprawę w sprawie dotyczącej odpowiedzialności karnej oskarżonych o udział w procederze prania pieniędzy.

Postępowanie dotyczy działalności polegającej na przyjmowaniu na rachunki bankowe środków pieniężnych pochodzących z oszustw, a następnie umożliwianiu ich dalszego transferu i wypłat, w tym poza granicami kraju. Sprawa wpisuje się w zjawisko tzw. „prania pieniędzy”, polegające na wprowadzaniu do obrotu finansowego środków pochodzących z przestępstwa w celu utrudnienia ustalenia ich źródła.

Z ustaleń Sądu Okręgowego w Białymstoku wynika, że oskarżeni działali w różnych okresach w 2019 roku na terenie Białegostoku, zakładając rachunki bankowe i przekazując dane dostępowe innym osobom. Na rachunki te trafiały środki pieniężne pochodzące z oszustw, które następnie były wypłacane lub wykorzystywane do płatności, w tym na terenie Wielkiej Brytanii. W części przypadków działania te doprowadziły do skutecznego transferu środków, natomiast w innych zostały udaremnione, m.in. wskutek blokady rachunku lub braku realizacji przelewu przez pokrzywdzonego. Jeden z oskarżonych działał w warunkach powrotu do przestępstwa.

Sąd I instancji uznał wszystkich oskarżonych za winnych zarzucanych im czynów i wymierzył kary pozbawienia wolności: w dwóch przypadkach po 6 miesięcy, a w dwóch przypadkach po roku. Wobec dwojga oskarżonych wykonanie kar zostało warunkowo zawieszone na okres próby wynoszący 2 lata, połączony z obowiązkiem informowania sądu o jego przebiegu.

Apelacje od wyroku zostały wniesione przez obrońców.

Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na 31 marca 2026 r. o godz. 10:30 rozprawę  apelacyjną dotyczącą udziału dwóch oskarżonych w pobiciu, którego następstwem była śmierć pokrzywdzonego.

Z ustaleń Sądu Okręgowego w Ostrołęce wynika, że do zdarzenia doszło 17 sierpnia 2024 roku na terenie jednej z miejscowości w województwie mazowieckim. Początek ocenianego zdarzenia miał miejsce w rejonie przystanku autobusowego, gdzie jeden z oskarżonych uderzył pokrzywdzonego w twarz, powodując jego upadek na chodnik.

Następnie obaj oskarżeni udali się za pokrzywdzonym do jego miejsca zamieszkania. Po dotarciu na miejsce, działając wspólnie, dokonali siłowego wejścia do domu poprzez wyważenie zamka w drzwiach wejściowych. Wewnątrz budynku zastosowali wobec pokrzywdzonego przemoc fizyczną o znacznym nasileniu, polegającą na zadawaniu licznych, powtarzających się uderzeń pięściami w okolice głowy oraz innych części ciała. Charakter i intensywność zadanych obrażeń wskazywały na dużą brutalność działania oraz brak reakcji na pogarszający się stan pokrzywdzonego.

W wyniku pobicia pokrzywdzony doznał rozległych obrażeń ciała, obejmujących zarówno urazy zewnętrzne, jak i poważne uszkodzenia wewnętrzne, w tym urazy czaszkowo-mózgowe. Kluczowe znaczenie dla skutku śmiertelnego miały obrażenia w postaci krwiaka podtwardówkowego oraz obrzęku mózgu, które doprowadziły do ostrej niewydolności krążeniowo-oddechowej i w konsekwencji do zgonu. Po stwierdzeniu śmierci pokrzywdzonego sprawcy podjęli działania zmierzające do ukrycia przestępstwa, wynosząc ciało z miejsca zdarzenia, a następnie wyrzucili je do rzeki.

Sąd I instancji ustalił również, że motywem działania oskarżonych była chęć odwetu za śmierć ich brata, która – według sprawców oraz relacji świadków – miała pozostawać w związku z wcześniejszym zdarzeniem przypisywanym pokrzywdzonemu.

Za przypisany czyn jeden z oskarżonych został skazany na karę 9 lat pozbawienia wolności, natomiast drugi –  sprawca i pierwszej fazy zdarzenia – na karę 12 lat pozbawienia wolności. Wobec obu orzeczono również środek kompensacyjny w postaci świadczenia pieniężnego w wysokości 10 000 złotych  na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

Apelacje od powyższego wyroku zostały wniesione przez obrońców.