Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na 31 marca 2026 r. o godz. 10:30 rozprawę apelacyjną dotyczącą udziału dwóch oskarżonych w pobiciu, którego następstwem była śmierć pokrzywdzonego.
Z ustaleń Sądu Okręgowego w Ostrołęce wynika, że do zdarzenia doszło 17 sierpnia 2024 roku na terenie jednej z miejscowości w województwie mazowieckim. Początek ocenianego zdarzenia miał miejsce w rejonie przystanku autobusowego, gdzie jeden z oskarżonych uderzył pokrzywdzonego w twarz, powodując jego upadek na chodnik.
Następnie obaj oskarżeni udali się za pokrzywdzonym do jego miejsca zamieszkania. Po dotarciu na miejsce, działając wspólnie, dokonali siłowego wejścia do domu poprzez wyważenie zamka w drzwiach wejściowych. Wewnątrz budynku zastosowali wobec pokrzywdzonego przemoc fizyczną o znacznym nasileniu, polegającą na zadawaniu licznych, powtarzających się uderzeń pięściami w okolice głowy oraz innych części ciała. Charakter i intensywność zadanych obrażeń wskazywały na dużą brutalność działania oraz brak reakcji na pogarszający się stan pokrzywdzonego.
W wyniku pobicia pokrzywdzony doznał rozległych obrażeń ciała, obejmujących zarówno urazy zewnętrzne, jak i poważne uszkodzenia wewnętrzne, w tym urazy czaszkowo-mózgowe. Kluczowe znaczenie dla skutku śmiertelnego miały obrażenia w postaci krwiaka podtwardówkowego oraz obrzęku mózgu, które doprowadziły do ostrej niewydolności krążeniowo-oddechowej i w konsekwencji do zgonu. Po stwierdzeniu śmierci pokrzywdzonego sprawcy podjęli działania zmierzające do ukrycia przestępstwa, wynosząc ciało z miejsca zdarzenia, a następnie wyrzucili je do rzeki.
Sąd I instancji ustalił również, że motywem działania oskarżonych była chęć odwetu za śmierć ich brata, która – według sprawców oraz relacji świadków – miała pozostawać w związku z wcześniejszym zdarzeniem przypisywanym pokrzywdzonemu.
Za przypisany czyn jeden z oskarżonych został skazany na karę 9 lat pozbawienia wolności, natomiast drugi – sprawca i pierwszej fazy zdarzenia – na karę 12 lat pozbawienia wolności. Wobec obu orzeczono również środek kompensacyjny w postaci świadczenia pieniężnego w wysokości 10 000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
Apelacje od powyższego wyroku zostały wniesione przez obrońców.