Sąd Apelacyjny w Białymstoku

Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na 19 lutego 2026 r. o godz. 09:00 s. IV rozprawę w sprawie  apelacji od wyroku dotyczącego odszkodowania i zadośćuczynienia za niewątpliwie niesłuszne zatrzymanie na podstawie art. 552 § 4 k.p.k.

Sprawa dotyczy roszczeń trzech wnioskodawczyń, które domagały się od Skarbu Państwa odszkodowania i zadośćuczynienia za zatrzymanie dokonane przez funkcjonariuszy Straży Granicznej w maju 2023 r. Wnioskodawczynie podnosiły, że zatrzymanie było niezasadne, a sposób jego przeprowadzenia naruszał ich prawa i godność.

Jak ustalił Sąd I instancji, w dniu 27 maja 2023 r. około godziny 18.00 kobiety przebywały w lesie w okolicach miejscowości Białowieża, w rejonie pasa granicznego. Zostały zatrzymane przez funkcjonariuszy Straży Granicznej z powodu przebywania w strefie objętej zakazem oraz w związku z podejrzeniem uszkodzenia zapory granicznej. W trakcie zatrzymania zastosowano wobec nich środki przymusu bezpośredniego – założono kajdanki, użyto siły fizycznej, a dwie z kobiet zostały uderzone. Wobec zatrzymanych kierowano również niestosowne komentarze, a następnie siłą umieszczono je w pojeździe służbowym. Kobiety przewieziono do placówki Straży Granicznej w Białowieży, a następnego dnia do placówki w Narewce. Nie miały zapewnionego kontaktu z prawnikiem, a jednej z nich – będącej obywatelką Republiki Federalnej Niemiec – nie zapewniono możliwości skorzystania z pomocy tłumacza. W czasie zatrzymania nie otrzymały pełnowartościowych posiłków. Zostały zwolnione 28 maja 2023 r. W późniejszym czasie postępowanie dotyczące zarzutu uszkodzenia zapory granicznej zostało umorzone, podobnie jak postępowanie w sprawie o wykroczenie polegające na przebywaniu w rejonie pasa drogi granicznej. W związku z przeżyciami towarzyszącymi zatrzymaniu jedna z wnioskodawczyń korzystała z pomocy psychologicznej.

Wyrokiem wydanym na podstawie art. 552 § 4 k.p.k. Sąd I instancji zasądził od Skarbu Państwa na rzecz jednej z kobiet kwotę 2.400 złotych tytułem odszkodowania oraz 10.000 złotych tytułem zadośćuczynienia, a na rzecz dwóch pozostałych po 10.000 złotych tytułem zadośćuczynienia, wraz z ustawowymi odsetkami od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. W pozostałym zakresie wnioski zostały oddalone. Wnioskodawczynie domagały się wyższego zadośćuczynienia, jednak Sąd uznał, że przyznane kwoty  stanowią odpowiednią rekompensatę za doznaną krzywdę.

Rozprawa apelacyjna w sprawie mężczyzny narodowości rosyjskiej skazanego za rozbój z użyciem niebezpiecznego narzędzia oraz inne przestępstwa odbędzie się przed Sądem Apelacyjnym w Białymstoku  17 lutego 2026 r. o godz. 12.30 w sali nr IV.

Sprawa dotyczy zdarzeń z 7 i 8 kwietnia 2025 r., obejmujących napad rabunkowy na zakład złotniczo-jubilerski w Dobrym Mieście, uszkodzenie mienia znacznej wartości oraz posiadanie środków odurzających i substancji psychotropowych. Oskarżonemu zarzucono popełnienie przestępstwa rozboju z użyciem niebezpiecznego narzędzia, zniszczenie mienia oraz naruszenie przepisów ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.

Jak ustalił Sąd I instancji, 7 kwietnia 2025 r. oskarżony wszedł do zakładu jubilerskiego w Dobrym Mieście, gdzie użył przemocy wobec sprzedawcy, uderzając młotkiem w górne kończyny oraz podejmując próbę zadania ciosu w głowę. W wyniku zdarzenia pokrzywdzona doznała powierzchownego urazu przedramienia. Następnie sprawca dokonał kradzieży wyrobów ze złota – wisiorków, medalików i łańcuszków – o łącznej wartości 61.600 złotych. W trakcie zdarzenia uszkodził także mienie znajdujące się w lokalu, w tym łańcuszki o wartości 30 000 złotych, dwie lady sprzedażowe, paletki ekspozytowe oraz elementy wykończenia ścian i podłogi. Łączna wartość strat materialnych wyniosła 54.651 złotych. Dzień później, 8 kwietnia 2025 r., w mieszkaniu w Barczewie oskarżony posiadał niewielkie ilości substancji psychotropowych i środków odurzających, w tym klefedron oraz susz konopi innych niż włókniste.

Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia rozboju z użyciem niebezpiecznego narzędzia w zbiegu z przestępstwem zniszczenia mienia oraz za winnego posiadania narkotyków jako wypadek mniejszej wagi. Za czyn związany z rozbojem i zniszczeniem mienia wymierzono karę 6 lat pozbawienia wolności, natomiast za przestępstwo narkotykowe – 3 miesiące pozbawienia wolności -  karę łączną 6 lat pozbawienia wolności. Ponadto Sąd zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych kwoty 89.943,60 złotych oraz orzekł przepadek zabezpieczonych substancji.

Apelacje od wyroku złożyli obrońca oskarżonego oraz prokurator.

Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na  24 lutego 2026 r. o godz. 11:45 w  s. IV rozprawę w sprawie apelacji od wyroku dotyczącego dwóch oskarżonych o udzielanie małoletniej substancji psychotropowych w postaci mefedronu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

Sprawa dotyczy czynów polegających na odpłatnym udzielaniu osobie małoletniej środków odurzających, kwalifikowanych z art. 59 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w jednym przypadku w warunkach czynu ciągłego. Oskarżeni, urodzeni w 2006 r., posiadają status młodocianych, dopuścili się czynów zabronionych wkrótce po ukończeniu 17 lat.

Sąd I instancji ustalił, że małoletnia mieszkanka Ostrołęki, urodzona w 2007 r., w okresie wakacyjnym 2023 r. oraz od końca grudnia 2023 r. do stycznia 2024 r. spotykała się ze starszym znajomym, z którym wspólnie zażywała środki odurzające. W tym czasie nabywała mefedron od nieco starszych znajomych z Ostrołęki, kontaktując się z nimi za pośrednictwem komunikatorów internetowych. Ustalono, że jeden z oskarżonych dwukrotnie sprzedał jej po 1 gramie mefedronu w okresie od 24 września 2023 r. do 31 stycznia 2024 r., kolejny udzielił jej 1 grama tej substancji w okresie wakacyjnym 2023 r., a trzeci sprzedał 1 gram w końcu grudnia 2023 r. Każdorazowo cena wynosiła 50 złotych za gram. Sąd ustalił, że oskarżeni mieli świadomość, iż nabywczyni jest osobą niepełnoletnią.

Za przypisane czyny Sąd wymierzył każdemu z oskarżonych karę roku pozbawienia wolności, stosując nadzwyczajne złagodzenie kary. Wobec wszystkich wykonanie kary zostało warunkowo zawieszone: wobec dwóch oskarżonych na okres 2 lat próby, a wobec jednego na okres 3 lat próby, z obowiązkiem informowania kuratora o przebiegu próby. Ponadto orzeczono świadczenia pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwotach odpowiednio 2.000 złotych, 3.000 złotych i 1.000 złotych, a także przepadek równowartości osiągniętych korzyści majątkowych. Wobec jednego z oskarżonych Sąd orzekł również obowiązek poddania się leczeniu w związku z uzależnieniem od substancji psychotropowych.

Apelacje od wyroku wnieśli obrońcy dwóch oskarżonych.

Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na 24 lutego 2026 r. o godz. 11:00 w s. IV rozprawę apelacyjną w sprawie dotyczącej udziału w zorganizowanej grupie przestępczej, fałszowania dokumentów tożsamości oraz prania pieniędzy pochodzących z oszustw finansowych.

Sprawa dotyczy obywatela Litwy oskarżonego o udział w międzynarodowej strukturze przestępczej działającej na terytorium Polski, Litwy i Francji. Działalność grupy polegała na popełnianiu oszustw finansowych oraz na czynnościach mających utrudnić wykrycie przestępczego pochodzenia środków pieniężnych, w tym ich transferowanie przez rachunki bankowe zakładane na podstawie sfałszowanych dokumentów.

Jak ustalił Sąd meriti, oskarżony w okresie od końca kwietnia 2015 r. do czerwca 2016 r. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze międzynarodowym. W ramach tej działalności przekazywał innym osobom przerobione i podrobione dokumenty tożsamości – w tym paszporty, dowody osobiste oraz prawa jazdy – które następnie były wykorzystywane przy rejestracji podmiotów gospodarczych oraz otwieraniu rachunków bankowych w Warszawie. Działania te umożliwiały tworzenie tzw. firm fasadowych.

Sąd ustalił ponadto, że w maju i czerwcu 2016 r. oskarżony, działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, zakładał działalności gospodarcze oraz rachunki bankowe w różnych instytucjach finansowych w Białymstoku i innych miastach. Następnie przekazywał uprawnienia do dysponowania tymi rachunkami innym osobom. W ten sposób umożliwił przyjęcie i dalszy transfer środków pieniężnych pochodzących z przestępstw oszustwa w łącznej kwocie przekraczającej 350 tysięcy euro. Mechanizm ten stanowił element procederu tzw. prania pieniędzy, którego celem było utrudnienie organom ścigania identyfikacji źródła pochodzenia środków oraz ich zabezpieczenia.

Za udział w zorganizowanej grupie przestępczej Sąd wymierzył karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Za czyny związane z przekazywaniem przerobionych i podrobionych dokumentów – karę 1 roku pozbawienia wolności. Za przestępstwa prania pieniędzy – karę 2 lat pozbawienia wolności. Na podstawie przepisów o karze łącznej orzeczono wobec oskarżonego karę 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności.

Apelację od wyroku Sądu I instancji wniósł obrońca oskarżonego.

Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na  26 lutego 2026 r. o godz. 12:00 w s. IV rozprawę w sprawie apelacji wniesionych od wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku w sprawie dotyczącej spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu oraz lekkiego uszkodzenia ciała (art. 157 § 2 k.k.).

Postępowanie dotyczyło zdarzeń z udziałem dwojga mieszkańców Białegostoku, którzy przez kilka lat pozostawali w nieformalnym związku. Akt oskarżenia obejmował dwa czyny: spowodowanie w marcu 2025 r. ciężkiego uszczerbku na zdrowiu poprzez zadanie ciosu nożem w brzuch oraz wcześniejsze, z czerwca 2023 r., uszkodzenie ciała skutkujące naruszeniem czynności narządu ciała na okres poniżej siedmiu dni.

Sąd I instancji ustalił, że w dniach 10 i 11 marca 2025 r. strony spotkały się ze wspólnym znajomym w jego mieszkaniu, gdzie spożywano alkohol. Wieczorem 11 marca 2025 r. oskarżona i pokrzywdzony znajdowali się pod znacznym wpływem alkoholu. W pewnym momencie oskarżona, przewidując możliwość spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu i godząc się na to, ugodziła mężczyznę nożem w brzuch. Cios spowodował ranę kłutą penetrującą do jamy otrzewnej, wielomiejscową perforację jelita cienkiego, uszkodzenia krezki, masywne krwawienie do jamy brzusznej oraz wytrzewienie pętli jelita. Obrażenia doprowadziły do rozwoju wstrząsu krwotocznego i stanowiły chorobę realnie zagrażającą życiu. Bezpośrednio po zdarzeniu oskarżona zaalarmowała obecnego w mieszkaniu znajomego, który wezwał pomoc medyczną. Za ten czyn Sąd wymierzył oskarżonej karę 3 lat pozbawienia wolności. Co do winy w zakresie tego czynu apeluje obrońca oskarżonej.

W odniesieniu do zdarzenia z 2 czerwca 2023 r. sąd ustalił, że podczas spotkania towarzyskiego oskarżona spowodowała u pokrzywdzonego dwie rany cięte lewego podudzia o długości około 3–4 cm, które skutkowały naruszeniem czynności narządu ciała na czas nieprzekraczający siedmiu dni. W tym zakresie Sąd I instancji stanął na stanowisku, że doszło do przedawnienia karalności czynu. Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył prokurator nie podzielając stanowiska Sądu co do zasadności umorzenia postępowania z powodu przedawnienia karalności czynu.

W dniu 20 stycznia 2025 r. o godz. 13:00, s. IV przed Sądem Apelacyjnym  w Białymstoku odbędzie się rozprawa odwoławcza w sprawie karnej dotyczącej wytwarzania w znacznych ilościach substancji psychotropowej z grupy I-P oraz posiadania prekursorów narkotykowych.

Z ustaleń przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia wynika, że dwaj oskarżeni, urodzeni w latach 2000 i 1995, a zatem w wieku odpowiednio 21 i 26 lat w czasie zdarzeń, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi, nieustalonymi osobami, w okresie bliżej nieokreślonym do dnia 16 września 2021 r., w jednej z miejscowości na terenie powiatu przasnyskiego, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, prowadzili proces wytwarzania w syntezie chlorowodorku klofedronu (3-CMC). Zostali oni zatrzymani w halach przemysłowych w trakcie trwającego procesu produkcyjnego, przy czym ustalono, że wytworzona ilość substancji psychotropowej wynosiła co najmniej 98 kg. W miejscu tym znajdowały się również znaczne ilości prekursorów, w tym kwas solny oraz aceton, przeznaczone do dalszej produkcji.

Sąd Okręgowy w Ostrołęce uznał obu oskarżonych za winnych popełnienia zarzucanych im czynów polegających na wytwarzaniu znacznych ilości substancji psychotropowej oraz na posiadaniu prekursorów narkotykowych w celu jej niedozwolonego wytworzenia. Wobec pierwszego z oskarżonych wymierzono kary jednostkowe pozbawienia wolności i grzywny, a następnie orzeczono karę łączną 5 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny. Wobec drugiego z oskarżonych orzeczono kary jednostkowe, a następnie karę łączną 5 lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny.

Apelacje od powyższego wyroku wnieśli obrońcy oskarżonych.