Sąd Apelacyjny w Białymstoku

Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na dzień 28 maja 2026 o godz. 09:00, s. IV rozprawę apelacyjną w sprawie dotyczącej działalności zorganizowanej grupy przestępczej zajmującej się uprawą konopi innych niż włókniste, wytwarzaniem środków odurzających oraz ich dystrybucją.

Sprawa obejmuje działalność siedmiorga oskarżonych między innymi o kierowanie oraz udział w zorganizowanej grupie przestępczej, udział w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających, prowadzenie plantacji konopi, posiadanie narkotyków przeznaczonych do dalszej sprzedaży oraz odpłatne udzielanie środków odurzających innym osobom. Według ustaleń Sądu Okręgowego w Suwałkach działalność grupy trwała od 2018 roku do wiosny 2021 roku i miała charakter zorganizowany, powtarzalny oraz nastawiony na osiąganie stałych korzyści majątkowych.

Osoba uznana za kierującą grupą organizowała obrót marihuaną, nadzorowała współdziałanie pozostałych uczestników oraz koordynowała uprawy konopi prowadzone między innymi w mieszkaniach i wynajmowanych obiektach. Jedna z plantacji funkcjonowała w domku letniskowym na terenie gminy Ełk, gdzie ujawniono 115 sadzonek konopi w różnych fazach wzrostu. W tym samym miejscu zabezpieczono ponad 2,2 kilograma marihuany przygotowanej do dalszego wprowadzenia do obrotu.

W toku postępowania ustalono również, że część oskarżonych uczestniczyła w sprzedaży znacznych ilości marihuany na terenie Ełku, Olsztyna, Kętrzyna i innych miejscowości.

Sąd I instancji wymierzył osobie uznanej za kierującą grupą karę łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 200 stawek dziennych. Wobec kolejnych oskarżonych orzeczono między innymi kary 3 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności, 4 lat pozbawienia wolności, 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności, 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz kary grzywny. Sąd orzekł także przepadek korzyści majątkowych osiągniętych z przestępstw, w tym kwot od kilkuset do kilkudziesięciu tysięcy złotych, nawiązki na rzecz ośrodka terapii uzależnień oraz przepadek i zniszczenie zabezpieczonych narkotyków i sprzętu wykorzystywanego w przestępczej działalności.

Od części czynów objętych zarzutami niektórzy oskarżeni zostali uniewinnieni, przede wszystkim w zakresie udziału w zorganizowanej grupie przestępczej.

Apelacje od wyroku zostały wniesione przez obrońców oskarżonych.

Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na dzień 19 maja 2026 o godz. 10:30, s. IV rozprawę apelacyjną w sprawie oskarżonego o oszustwo znacznej wartości, płatną protekcję oraz kierowanie gróźb wobec świadka.

Sprawa dotyczy działalności polegającej na oferowaniu pokrzywdzonym udziału w rzekomo dochodowych przedsięwzięciach gospodarczych związanych m.in. z handlem międzynarodowym, sprzedażą nieruchomości oraz projektami farm fotowoltaicznych. Według ustaleń Sądu I instancji oskarżony miał nakłaniać pokrzywdzonych do przekazywania pieniędzy pod pozorem inwestycji przynoszących wysokie zyski, a następnie wprowadzać ich w błąd co do rzeczywistego przeznaczenia środków oraz zamiaru ich zwrotu.

Sąd Okręgowy ustalił, że działania oskarżonego były podejmowane w krótkich odstępach czasu i stanowiły element działania mającego na celu osiągnięcie korzyści majątkowej. Pokrzywdzeni przekazywali środki pieniężne zarówno w gotówce, jak i za pośrednictwem przekazów pieniężnych. Łączna wartość szkody została oszacowana na około 300.000 złotych. Ponadto sąd uznał, że oskarżony przyjął korzyść majątkową w zamian za podjęcie się pośrednictwa w uzyskaniu korzystnego rozstrzygnięcia w postępowaniu sądowym poprzez powoływanie się na wpływy w instytucji państwowej. W odrębnym czynie przypisano mu również kierowanie gróźb wobec świadka w celu wywarcia wpływu na treść zeznań.

Za przypisane czyny sąd wymierzył oskarżonemu kary jednostkowe: 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności za oszustwo, 1 roku pozbawienia wolności za płatną protekcję oraz 6 miesięcy pozbawienia wolności za kierowanie gróźb. Orzeczono karę łączną 2 lat pozbawienia wolności. Sąd zobowiązał także oskarżonego do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych kwot odpowiadających poniesionym stratom oraz orzekł przepadek równowartości korzyści majątkowej w wysokości 150. 000 złotych.

Apelacje od wyroku złożyli obrońca oraz pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej.

Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na dzień 26 maja 2026 o godz. 12:00, s. IV rozprawę apelacyjną w sprawie trojga spośród pięciorga oskarżonych odpowiadających za udział w pobiciu połączonym z działaniem w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności.

Postępowanie dotyczy zdarzenia, do którego doszło 5 lipca 2025 roku na terenie Łomży, w pobliżu jednej ze szkół podstawowych. W akcie oskarżenia był sformułowany zarzut rozboju z użyciem przemocy oraz spowodowania obrażeń ciała skutkujących naruszeniem czynności narządów ciała na okres przekraczający siedem dni.  Sąd I instancji dokonał  odmiennej oceny prawnej zachowania oskarżonych i uznał, że działali oni w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności, biorąc wspólnie udział w pobiciu pokrzywdzonego.

Oskarżeni działali wspólnie i w porozumieniu, jak i z innymi ustalonymi osobami. Pokrzywdzony został zaatakowany w przestrzeni publicznej i wielokrotnie uderzany rękami oraz kopany po głowie i całym ciele. Jedna z oskarżonych posługiwała się młotkiem, którym zadawała ciosy podczas zdarzenia. Działania sprawców doprowadziły pokrzywdzonego do stanu bezbronności i naraziły go na bezpośrednie niebezpieczeństwo powstania poważnych obrażeń ciała.

W wyniku pobicia pokrzywdzony doznał rozległych obrażeń, obejmujących między innymi wstrząśnienie mózgu, złamania kości nosa, oczodołu i zatoki szczękowej, urazy ręki, obrzęk półkul mózgu oraz liczne obrażenia głowy i twarzy.

Wyrokiem Sądu Okręgowego w Łomży czworo oskarżonych zostało skazanych na kary jednego roku i sześć miesięcy pozbawienia wolności. Wobec piątego oskarżonego orzeczono karę roku pozbawienia wolności, przy czym wykonanie tej kary zostało warunkowo zawieszone na okres trzech lat próby. Sąd zobowiązał go również do regularnego informowania sądu o przebiegu okresu próby. Dodatkowo wobec wszystkich oskarżonych orzeczono świadczenia pieniężne w wysokości po 5 tysięcy złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, a także przepadek zabezpieczonego dowodu rzeczowego.

Apelacje od wyroku zostały wniesione przez obrońców trojga oskarżonych.

Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na dzień 20 maja 2026 o godz. 12:30, s. IV rozprawę apelacyjną w sprawie dotyczącej rozboju dokonanego na terenie jednego ze sklepów w Olsztynie.

Postępowanie dotyczy oskarżonego skazanego za dokonanie rozboju wspólnie i w porozumieniu z inną osobą. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego Sąd I instancji częściowo zmienił opis przypisanego czynu. Sąd nie podzielił ustaleń aktu oskarżenia w zakresie posługiwania się bronią palną oraz grożenia spowodowaniem ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. W konsekwencji przyjęto, że oskarżony, działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, groził pracownikowi sklepu natychmiastowym użyciem przemocy i w ten sposób doprowadził do wydania pieniędzy w kwocie 650 złotych. Zmiana opisu czynu skutkowała również zmianą kwalifikacji prawnej z rozboju kwalifikowanego na typ podstawowy przestępstwa rozboju.

Sąd I instancji ustalił, że do zdarzenia doszło 27 listopada 2024 r. na terenie sklepu w Olsztynie. Oskarżony miał działać wspólnie z inną osobą, a celem działania było dokonanie zaboru pieniędzy należących do właściciela sklepu. Jednocześnie sąd przyjął, że oskarżony dopuścił się czynu w warunkach tzw. recydywy wielokrotnej, ponieważ wcześniej był już skazany za przestępstwo rozboju i odbył karę pozbawienia wolności.

Za przypisany czyn sąd wymierzył oskarżonemu karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Ponadto orzeczono obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę 650 złotych na rzecz właściciela sklepu oraz obowiązek zapłaty 2.000 złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę na rzecz pracownika sklepu.

Apelację od wyroku złożył obrońca oskarżonego.

Sąd Apelacyjny w Białymstoku w dniu 20 kwietnia 2026 rok o godz. 11:00 s. IV zajmie się sprawą mężczyzny oskarżonego o usiłowanie zabójstwa w jednym z mieszkań na terenie Pisza.

Oskarżony został uznany przez Sąd Okręgowy w Olsztynie za winnego usiłowania zabójstwa poprzez zadanie ciosów ostrym narzędziem w okolice szyi pokrzywdzonego. Z ustaleń Sądu wynika, że do zdarzenia doszło w nocy z 5 na 6 maja 2025 r. w mieszkaniu zajmowanym wspólnie przez kilka osób. Wszyscy uczestnicy zdarzenia spożywali alkohol. Doszło do konfliktu słownego pomiędzy oskarżonym a pokrzywdzonym. W trakcie eskalacji sprzeczki oskarżony ugodził pokrzywdzonego nożyczkami w szyję, powodując ciężkie obrażenia ciała, w tym uszkodzenie naczyń krwionośnych oraz stan bezpośredniego zagrożenia życia. Pokrzywdzony przeżył dzięki szybkiej interwencji medycznej. Bezpośrednio po zdarzeniu oskarżony udał się do sąsiadów z prośbą o wezwanie pomocy, informując o zaistniałej sytuacji.

Sąd I instancji uznał, że sprawca działał z zamiarem ewentualnym pozbawienia życia i działał w warunkach recydywy. Wymierzono mu karę 12 lat pozbawienia wolności, w systemie terapeutycznym dla osób uzależnionych od alkoholu. Ponadto orzeczono wobec niego obowiązek poddania się terapii uzależnień oraz obowiązek zapłaty zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonego w kwocie 20 000 złotych.

Apelacja wywiedziona została przez obronę.

Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyznaczył na dzień 14 kwietnia 2026 r. godz. 12:30 s. IV rozprawę w sprawie dotyczącej tragicznego zdarzenia, w którym po dokonaniu pobicia zakończonego śmiercią pokrzywdzonego sprawcy podjęli działania mające na celu zatarcie śladów przestępstwa poprzez ukrycie zwłok.

W postępowaniu przeprowadzonym przez Sądem Okręgowym w Ostrołęce ustalono, że podczas spotkania towarzyskiego 13 lipca 2024 roku, w trakcie którego spożywano alkohol, doszło do konfliktu między uczestnikami. W jego następstwie pokrzywdzony został wielokrotnie uderzony pięściami w okolice głowy, szyi i tułowia przez dwóch sprawców (wówczas w wieku 26 i 21 lat) działających wspólnie i w porozumieniu. Po upadku  pokrzywdzony miał poważne problemy z oddychaniem, jednak nie udzielono mu żadnej pomocy. Z powodu doznanych obrażeń, dusząc się,  pokrzywdzony zmarł na miejscu zdarzenia.

Bezpośrednio po stwierdzeniu zgonu oskarżeni przystąpili do ukrycia ciała. Łopatą  wykopali głęboki dół, przenieśli tam zwłoki pokrzywdzonego, uprzednio zdejmując odzież i ciało  zakopali. Miejsce ukrycia zwłok pozostawało nieznane, a Sebastian G. figurował jako osoba zaginiona. W tym czasie prowadzone były intensywne poszukiwania zarówno przez organy ścigania, jak i osoby najbliższe.

Sąd meriti uznał obu oskarżonych za winnych zarzucanego im czynu. Jednemu z nich, działającemu w warunkach powrotu do przestępstwa, wymierzono karę 10 lat pozbawienia wolności, natomiast drugiemu karę 12 lat pozbawienia wolności. Ponadto orzeczono obowiązek zapłaty zadośćuczynienia na rzecz osób najbliższych pokrzywdzonego.

Apelacje od wyroku zostały wniesione przez obrońców, pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych i oskarżyciela publicznego.